Πλατεια Ομονοίας. Πλατεία ορόσημο. Πολύπαθη και εγκαταλελειμμένη τα τελευταία χρόνια. Επέστρεψε όμως ανακαινισμένη με το συντριβάνι στη μέση για να μας θυμίσει πως υπήρξε, οπως γράφει η φίλη μου Λινά Παπαδακη «η Πύλη της αστικής Αθήνας. Σαν νοητή Αψίδα του Θριάμβου που υποδεχόταν στην πρωτεύουσα τα παιδιά της επαρχίας για να τα μυήσει στο θαύμα της. Τα καλωσόριζε «μπροστά στου Μπακάκου» όπου κλείνονταν τα πρώτα ραντεβού της αστυφιλίας, σε μια πλατεία που έσφυζε από ζωή, κίνηση, θορύβους, φαντάζομαι και χρώματα,»
 
Οι περισσότεροι τη θυμούνται από τις ασπρομαυρες Ελληνικές ταινίες. Εγώ πάλι την πρόλαβα την εποχή του μεγαλείου της ενώ έζησα και την παρακμή της. Στα παιδικά μου μάτια φάνταζε ως το κέντρο του κόσμου. Και γύρω από αυτήν σε στοές. δρόμους, μαγαζιά άνθρωποι έζησαν τη δική τους ιστορία.

Τώρα, λοιπόν, που αναβιώνει τα φώτα πέφτουν επάνω της και εγώ σας προτείνω δύο παραδοσιακά στέκια. Σε αυτά θα συναντήσεις όλες τις φυλές της πόλης και θα με ευχαριστήσεις…

Το Σουβλάκι του λευτέρη

 Στην οδό Σατωβριάνδου,  στο νούμερο 20, στέκει από το 1951 ένα από τα καλύτερα σουβλατζίδικα της Αθήνας. Ο «Λευτέρης ο Πολίτης» βρίσκεται στο ίδιο σημείο από το 1951 και φτιάχνει ένα από τα καλύτερα σουβλάκια της Αθήνας Είτε διαλέξεις το μοσχαρίσιο μπιφτέκι με τομάτα, κρεμμύδι και πάπρικα είτε το σουτζούκι δικής τους παραγωγής με τομάτα, κρεμμύδι και πάπρικα, η απόλαυση είναι δεδομένη. Εϊναι ανοιχτό έως νωρίς το απόγευμα.

 

Και μετά το σουβλάκι έρχεται η λιγούρα. Ο Κτιστάκης λίγο πιο κάτω θα σε ανταμείξει με τους πιο αφράτους λουκουμάδες: 
 

Κτιστάκης

Η παράδοση κρατάει χρόνια. Για την ακρίβεια από το 1912 στα Χανιά. Τη δεκαετία του ’50 μετακομίζει  στην Αθήνα και ανοίγει το πρώτο μαγαζί στην Αγίου Κωνσταντίνου, κοντά στο Εθνικό Θέατρο. Στην οδό Σωκράτους, στο νούμερο 59,  μετακόμισε τη δεκαετία του ’90. Εδώ θα βρεις τους πιο τραγανούς αλλά συνάμα και αφράτους λουκουμάδες της πόλης χωρίς μέλι αλλά με σιρόπι πασπαλισμένους με σουσάμι ή κανέλα. 

Και λίγη ιστορία:
Αρχικώς η πλατεία Ομονοίας ονομαζόταν πλατεία Ανακτόρων γιατί στα πρώτα αρχιτεκτονικά σχέδια των Κλεάνθη και Σάουμπερτ το 1834 ο χώρος αυτός προοριζόταν για την ανέγερση των Ανακτόρων. Οταν τα σχέδια άλλαξαν και τα ανάκτορα αποφασίσθηκε να ανεγερθούν στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα η Παλιά Βουλή, η πλατεία αποτελούσε το τέρμα του εξοχικού περιπάτου των Αθηναίων.
Το 1864 μετονομάστηκε σε Πλατεία Οθωνος προς τιμή του βασιλιά. Το σημερινό της όνομα δόθηκε το 1862, όταν στο χώρο αυτό γιορτάστηκε η συμφιλίωση των δύο αντιμαχόμενων πολιτικών παρατάξεων, των ορεινών και των πεδινών που έδωσαν όρκο «ομονοίας».
Στις αρχές του 19ου αιώνα η πλατεία δενδροφυτεύεται και γίνεται σημείο αναφοράς της κοσμικής κίνησης της πόλης αφού περιμετρικά της πλατείας βρίσκονται μερικά από τα πιο σημαντικά ξενοδοχεία. Έκτοτε έχει πάρει πολλες μορφές με την πλέον εμβληματική αυτή με το συντριβάνι στη μέση. Τον Φεβρουάριο του 2020 το συντριβάνι ξεκίνησε και πάλι την λειτουργία του αλλάζοντας για ακόμη μια φορά την όψη της πλατείας. 
 
Το Omonoia Place, τραγουδήθηκε από τη Σοφία Βέμπο αλλά και την Ρένα Βλαχοπούλου τη δεκαετία του 50.  Οι στίχοι αποδίδουν με υπέροχο τρόπο τη ζωή εκείνη την εποχή πέριξ της πλατείας. Με τα 7 καφενεία, τους κομψούς πολισμάνους, τον τροχονόμο, τα περίπερα, τα ανθοπωλεία, τις κοκέτες, τους επαρχιώτες, τους πωλητές δρόμου, τους ξενύχτηδες αλλά και τον Ζανώ που ξεπροβάλλει για βόλτα. Και φυσικά τον κουλουρτζή! Αυτόν τον βρίσκεις ακόμη να στέκει σε μια γωνιά της.
 
Αγαπημένη, όμως, επανεκτέλεση είναι αυτή της Μαρινέλλας τη δεκαετία του 80. Ίσως γιατί η φωνή της Μαρινέλλας φέρνει στο νου και άλλες εικόνες. Αυτές των νεανικών χρόνων μας.
 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES