Ο Σαίξπηρ έλεγε πως ο κόσμος είναι μια σκηνή. Για μένα η Αθήνα είναι μια απέραντη σκηνή γεμάτη χρώματα, αρώματα, εικόνες που εμπνέουν. Και η καρδιά της πόλης χτυπα στο κέντρο, εκεί που μεγάλωσα, εκεί που όταν περπατάς βλέπεις, ακούς και αισθάνεσαι τον παλμό της.

Οι πρωϊνές βόλτες ξεκινούν στο πιο ψηλό σημείο της πόλης. Εκεί που άγνωστοι μεταξύ τους λένε τις καλημέρες τους και ανταλλάσουν κουβέντες. Αυτό μου αρέσει στην Αθήνα, αυτή η αίσθηση του ανήκειν. Η αίσθηση πως είμαστε μια μεγάλη παρέα. Σαν κάτι να μας ενώνει. Τους πρωϊνούς του Λυκαβητού μας ενώνει η αγάπη για περπάτημα, για τα σκυλιά μας αλλά και η ανάγκη να αναπνεύσουμε οξυγόνο και να αγναντέψουμε την πόλη από ψηλά. Και μετά να κάνουμε κους κους και να απολαύσουμε υγιεινές επιλογές σε ένα καινούργιο hotspot της πόλης, το  μe, στο νούμερο 10 στην Καψάλη εκεί που συναντιέται η μπουρζουαζία με τους λαϊκούς.

Η δική μου Αθήνα είναι πολύχρωμη. Όπως τα λουλούδια στην πλατεία Αγίας Ειρήνης, εκεί που κάποτε έστεκε ένα μεγάλο flower market..  Μου αρέσει να μυρίζω τα λουλούδια σε ένα από τα πιο παλιά λουλουδάδικα της Αθήνας. Βρίσκεται στο στο ίδιο σημείο σχεδόν 120 χρόνια. Πάντα παίρνω για το σπίτι. Μου αρέσει να περπατάω και να βλέπω όλες τις φυλές του κόσμου μαζεμένες σε μια πλατεία. Είναι σαν κόμβος όπου περαστικοί κάνουν μια μικρή στάση. Ταξιδιώτες ξαποσταίνουν. Και λίγο πιο κει το πιο multi culti εστιατόριο της πόλης, το Mama Roux!

Η δική μου Αθήνα είναι μελωδική όπως το ακορντεόν που παίζει κάθε μέρα στη Μακρυγιάννη.  Εκεί μου αρέσει να περπατάω ανάμεσα στα νεοκλασικά κτίρια και τις πολυκατοικίες του μεσοπολέμου.  Να χάνομαι ανάμεσα σε τουρίστες και ντόπιους. Να χαζεύω τις μινιατούρες παρθενώνα σε τουριστικά μαγαζιά που ξεφυτρώνουν ανάμεσα από ντιζαϊνάτες μπουτίκ και γκαλερί.  Μια από αυτές που αγαπώ για την αισθητική της και τα αντικείμενα που επιλέγει να παρουσιάσει είναι η Γκαλερί της Ελένης ΜαρνέρηΕδώ βρίσκω και τα αγαπημένα μου αρώματα Santa Maria Novella,  η ιστορία των οποίων ξεκινά το 1221 σε μια μονή στο βορειοδυτικό άκρο της Φλωρεντίας.

Η δική μου Αθήνα έχει γεύση από πιπέρι και σερμπέτι. Είναι πικάντικη και γλυκιά. Όπως η περιοχή του Ψυρρή που τα έχει όλα. Ιστορία, ακμή, παρακμή, και ζωντάνια. Στου Ψυρρή πάντα κάτι γίνεται. Πάντα έχει κόσμο. Κάθομαι στην πλατεία Ηρώων και τον παρατηρώ. Εδώ έχω βρει “χαρακτήρες”, έχω εμπνευστεί σκηνές και διαλόγους. Η πιο multi culti περιοχή της Αθήνας είναι η καλύτερη σκηνή. Τα βλέπεις όλα. Καλά και κακά. Όμορφα και άσχημα. Μπορείς να βρεις γεύσεις και να συναντήσεις ανθρώπους από κάθε γωνιά της γης. Για σερμπέτια βεβαίως το Σερμπετόσπιτο της Νάνσυ είναι ο ιδανικός προορισμός. 

Η δική μου Αθήνα έχει χαρακτήρα. Στα Εξάρχεια. Εκεί που τα νεοκλασσικά γειτνιάζουν με πολυκατοικίες όπως η Μπλέ Πολυκατοικία του Κούλη Παναγιωτάκου, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσωπους της γενιάς του 30. Εδώ στην Καλλιδρομίου κάθε Σάββατο θα βρεις την πιο “ζωντανή” λαϊκή της πόλης. Και μετά τα ψώνια το Warehouse σε περιμένει για μια ζεστή σούπα και ένα ποτήρι κρασί απο το Νέο Κόσμο ή για να απολαύσεις τον καφέ σου στην πιο hip γειτονιά της πόλης.

Η Αθήνα είναι ολόκληρος ο κόσμος μου γιατί εδώ βρίσκονται όλοι οι άνθρωποι που αγαπώ. Οι δικοί μου άνθρωποι. Η οικογένεια μου. Οι φίλοι μου. Κάθε γωνιά της κρύβει και μια στιγμή μου, μια ανάμνηση, μια συνάντηση, μια περιπέτεια που περιμένει να τη ζήσω.

Καμιά φορά σκέφτομαι εάν θα άλλαζα την Αθήνα. Έχω ζήσει σε 4 διαφορετικές πόλεις της Ευρώπης. Κάθε φορά που γύριζα στην Αθήνα, με το μπετόν της, το καυσαέριο της, τις νευρωσεις της, το νεωτερισμό της, την ιστορία της και πανώ απ’ όλα το φως της και τους ανθρώπους της αισθανόμουν πως ανήκω μόνον εδώ!

Γιατί η Αθήνα είναι η δική μου σκηνή. Και σε αυτήν τη σκηνή η πρωταγωνίστρια είμαι εγώ.

 

Υ.Γ. Δεν ξέρω γιατί αλλά όταν ακούω τη Δανάη Στρατηγοπούλου να τραγουδάει το τραγούδι του Σουγιούλ, τους στίχους του οποίου έγραψε ο Μίμης Τραϊφόρος για τον μεγάλο του έρωτα τη Σοφία Βέμπο όταν έλειπε στην Αμερική, σκέφτομαι τους πεζόδρομους που τέμνουν την Κολοκοτρώνη. Κλείνω τα μάτια και μυρίζω γιασεμί. Ακούω κάπου στο βάθος να παίζει μια λατέρνα. Ένας ντελάλης πουλάει την πραμάτεια του. Ο ουρανός έχει βαφτεί σε χρώματα μενεξεδί. Το σούρουπο είναι προάγγελος της νύχτας. Και τη νύχτα στην Αθήνα όλα μπορούν να συμβούν!

 

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES