Η εξωσωματική γονιμοποίηση μέσα απο τα μάτια μιας μαμάς/μαίας..

BODY by ΒΑΣΩ

Είσαι έγκυος;

Άντε τι κάθεστε,βάλτε μπρος….Έχετε παιδιά; Ακόμα;;;

Τόσα χρόνια είστε παντρεμένοι και ακόμα δεν έχετε παιδιά;

Έχετε αναρωτηθεί πόσο ενοχλητικές μπορεί να είναι οι παραπάνω ερωτήσεις;

Έχετε αναρωτηθεί πόσο δύσκολα μπορεί να περνά το ζευγάρι και εμείς αθελά μας να τους πληγώνουμε περισσότερο;

Άσε δε την κορυφαία ερώτηση μόλις μάθουν κάποιοι πως έκανες εξωσωματική…

Είχατε πρόβλημα;;;

Μια τέτοια σχετική ανάρτηση και αγανάκτηση είδα στο FB απο την φίλη μου την Μαρία και την ρώτησα αν θα ήθελε να μοιραστεί τις σκέψεις της στο 4moms.gr.

H Μαρία απο την πρώτη στιγμή με εντυπωσίασε με τις γνώσεις της και την υπερβολική αγάπη για την δουλειά της,είναι μαία και η ιστορία της ,το θάρρος της και η άποψή της περί ταμπού και εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι πραγματικά πολύ σημαντική και αξίζει να την διαβάσετε!!

Ευχαριστούμε Μαρία για την τιμή που μας έκανες να μοιραστείς μαζί μας ένα πολύ σημαντικό μέρος της ζωής σου και να “φωνάξεις”πως οι γυναίκες που κάνουν εξωσωματική δεν γεννούν διαφορετικά παιδιά!!!!!!

Διαβάστε το:

Αγαπημένες αναγνώστριες,

Ονομάζομαι Μαρία, κι αν αφαιρέσετε το «ρ» από το όνομά μου θα διαπιστώσετε πως το επάγγελμά μου δεν είναι τυχαίο! Είμαι μαία και κάνω αυτήν την καταπληκτική «δουλειά» εδώ και δεκατέσσερα(14) χρόνια. Μπορώ να πω πως ξέρω τι σκεφτήκατε: «Ααααααααααα…….τι ωραία δουλειά! Είσαι με μωράκια όλη την ώρα…». Και ναι, κατά μια έννοια έχετε δίκιο, αλλά δεν είναι μόνο αυτό το κομμάτι της δουλειάς μου. Μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας, η καθημερινή τριβή μου ως μαία, με εγκύους και μωρά, άρχισε να γίνεται βασανιστήριο. Σε κάθε ανακοίνωση θετικού τεστ κύησης κι ενώ χαιρόμουν με τη χαρά της εκάστοτε μανούλας, παρόλα αυτά μια λεπίδα έσκιζε την καρδιά μου κι ένα «γιατί» κυριαρχούσε στο μυαλό μου. Γιατί? Τι έχω κάνει; Πού έχω φταίξει; Τι κάνω λάθος; Γιατί δε μένω έγκυος;Γιατί δε συμβαίνει σε μένα;Γιατί ήρθε η περίοδος κι αυτό το μήνα; Και προσπαθώ να πνίξω αυτό το βουβό πόνο μέσα μου κι αφήνω τα δάκρυα να μουσκέψουν το πρόσωπό μου χωρίς να ακούσει κανείς το δικό μου εσωτερικό θρήνο. Απλά βρέχω με νερό το πρόσωπό μου, φοράω το καλύτερο χαμόγελό μου και συνεχίζω τη ζωή μου ως επαγγελματίας, ως γυναίκα, ως σύζυγος, ως φίλη.

Βέβαια ο γολγοθάς συνεχίζεται όταν αρχίζουν τα σχόλια κι οι υποδείξεις του στενού περιβάλλοντος όπως: «Άντε, τόσα χρόνια είστε μαζί, πότε θα κάνετε μωρό; Τώρα που είμαστε κι εμείς νέοι και μπορούμε να βοηθήσουμε », «Λοιπόν τώρα που παντρευτήκατε να κοιτάξετε να κάνετε μωρό», «Το άγχος φταίει, όταν ηρεμήσετε θα έρθει», « Καλά τι σόι μαία είσαι που δεν παίρνεις τις βιταμίνες που πρέπει για να μείνεις έγκυος» …..

Κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή είναι που αισθάνομαι να πνίγομαι, να ασφυκτιώ και θέλω να φωνάξω με όση δύναμη έχω: Πάψτεεεεεεεεεεε…..! Αλλά αντί γι’ αυτό απλά κάθομαι απαθής και τους ακούω κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι. Κι όταν μένω μόνη μου κλείνομαι στον εαυτό μου και στις σκέψεις μου, αφήνοντάς με ώρες αργότερα, μέσα στην αγκαλιά του άντρα μου, να κλαίω γοερά και με αναφιλητά, προσπαθώντας να λυτρωθώ. Κι όμως η ελπίδα πάντα υπάρχει βαθιά μέσα μου, ότι θα τα καταφέρουμε κάποια στιγμή. Θα τα καταφέρουμε;

Ναι, θα τα καταφέρουμε! Κι εσύ που το διαβάζεις αυτό το κείμενο μπορείς να τα καταφέρεις αν πραγματικά το θέλεις. Πίστεψέ το και θα γίνει. Με ισχυρή θέληση και σωστή ιατρική προσέγγιση το αποτέλεσμα θα το έχεις στην αγκαλιά σου σε εννιά μήνες!

Κι έρχεται η στιγμή της μεγάλης απόφασης. Η λύση είναι εξωσωματική γονιμοποίηση. Η πρώτη επίσκεψη, 10 Σεπτεμβρίου στο γιατρό. Ως μαία ήθελα να είμαι τυπική και να μη με περάσουν για άσχετη, οπότε ο άντρας μου κι εγώ είχαμε κάνει εκ των προτέρων τις απαραίτητες εξετάσεις. Αρχίζει η ιδιότητά μου ως μαία να μπλέκεται με τη Μαρία. Πρέπει να το αποβάλλω αυτό από μέσα μου. Τώρα δεν είμαι μαία, είμαι μια γυναίκα που θέλει διακαώς παιδί. Δε θέλω να είμαι μαία, δε θέλω να ξέρω, θέλω να έχω άγνοια. Γίνεται;Ένας εσωτερικός πόλεμος ξεκινάει και δεν έχει νικητές ή χαμένους. Η ισορροπία είναι το παν. Η πρώτη μου κουβέντα στο γιατρό είναι: Γιατρέ δεν είμαι μαία, δεν ξέρω τίποτα, μη με αντιμετωπίσεις ως μαία, θέλω να ρωτάω τα πάντα και να μου εξηγείτε τα πάντα σα να μη γνωρίζω μαιευτική.

Δύσκολα διαχειρίσιμο αυτό το βήμα στη ζωή μου. Οι εξετάσεις μας φυσιολογικές… Ο λόγος που δεν έρχεται το μωρό μας; Ανεξήγητος….

Κι όμως όλα εξηγούνται….

Και ναι, μια μαία με τη δική μου εμπειρία δυστυχώς δε μπορεί να διαχειριστεί την εξωσωματική ως διαδικασία… Παράλληλα όμως ήταν ο μοναδικός τρόπος που είχα φανταστεί και αποδεχτεί ως φυσική διαδικασία απόκτησης μωρού. Τελικά τι μου συμβαίνει; Θέλω ή δε θέλω;Για ποιο λόγο θέλω; Για να ικανοποιήσω τον εγωισμό μου; Για να αποδείξω σε όλους ότι κι εγώ  μπορώ; Μήπως θέλω επειδή έμεινε έγκυος η γυναίκα του φίλου μας; Ή μήπως μου χτυπάει την πόρτα η αδηφάγα επιθυμία μου για μωρό;…… Τόσα χρόνια έχω βοηθήσει δεκάδες μανούλες να φέρουν στον κόσμο τα μωρά τους… Μάλλον ήρθε η ώρα να το ζήσω κι εγώ…. Να βιώσω όλα αυτά που έχω διαβάσει τόσα χρόνια κι έχω συμβουλεύσει τις μανούλες…

Μια συνάδελφος μαία και κουμπάρα μου μού προτείνει με όλο το θάρρος της φιλίας μας, να συμβουλευτώ μια ειδικό ψυχολόγο σε τέτοια θέματα. Και σκέφτομαι τι ανοησίες είναι αυτές… Δεν είμαι τρελή να πάω στον ψυχολόγο… –(μονολογώ)…Και ποιος είπε ότι οι τρελοί πάνε σε ψυχολόγο. Μαρία σύνελθε……… Πήγαινε μια φορά κι αν δε σε βοηθήσει μην ξαναπάς.

Και πήγαινα μέχρι την εμβρυομεταφορά. Περίμενα το επόμενο ραντεβού πως και πως. Ώσπου βρέθηκε κι η εξήγηση. Κάθεστε;;;

Είστε έτοιμοι να τη διαβάσετε; Εγώ πάντως ήμουν παραπάνω από έτοιμη όταν την άκουσα. Αυτή η γυναίκα είχε δώσει λέξεις σε αυτό που δε μπορούσα να εξηγήσω.

Εκείνη την περίοδο εργαζόμουν σε γνωστή ΜΚΟ( Μη Κυβερνητική Οργάνωση), ως προϊσταμένη μαία. Μετά από ειδική εκπαίδευση στη Σιέρρα Λεόνε της Αφρικής για τα σεξουαλικώς κακοποιημένα θύματα, έβλεπα ημερησίως 3-4 τέτοια θύματα, γυναίκες, άντρες, εφήβους. Άκουγα, κατέγραφα τις ιστορίες τους  και πρόσφερα τις απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες. Βάσει πρωτοκόλλου οι ιστορίες τους καταγράφονταν αυτολεξεί σε πρώτο πρόσωπο και μεταφέρονταν έτσι στο πιστοποιητικό που έπαιρναν από εμάς. Όσο επαγγελματίας κι αν είναι κάποιος πώς μπορεί να το διαχειριστεί όλο αυτό; «Βιάστηκα από τον πατέρα μου και τους φίλους του», «Βιάστηκα από τους διακινητές», «Βιάστηκα από στρατιώτες», «Βιάστηκα μπροστά στον άντρα μου και τα παιδιά μου», κ.ο.κ….

Σοκ……. Ένα τρυφερό άγγιγμα από τον άντρα μου κι ένα δικό μου τεράστιο ΟΧΙ, θα με ρωτάς για να με αγγίξεις… Σαν να έπαιρνα εκδίκηση για όλα αυτά τα θύματα που είπαν ΟΧΙ αλλά δεν το άκουσε κανείς. Μμμμμ….ναι αλλά εμένα ο άντρας μου με αγαπάει και θα κάνουμε παιδί μαζί, δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά.

Μετά από κάμποσες συνεδρίες ήρθε λοιπόν η εξήγηση: «- Λόγω αυτών των περιστατικών Μαρία κλείδωσες το σώμα σου. Θεωρείς τη σεξουαλική επαφή και την απόκτηση μωρού δύο διαφορετικά πράγματα. Θεωρείς το σεξ κακό, ένοχο ενώ την απόκτηση μωρού κάτι μοναδικό, το οποίο δε θέλεις να προκύπτει μέσω σεξ. Γι’ αυτό προτιμάς την εξωσωματική».

Τι;;; Κι όμως έκανε τόσο θόρυβο η σιωπή μου στο άκουσμα αυτής της αλήθειας. Εκκωφαντικό θόρυβο….

10 Σεπτεμβρίου 2018 η πρώτη επίσκεψη στο κέντρο εξωσωματικής…

30 Σεπτεμβρίου 2018 η παραίτησή μου από τη δουλειά…

1 Οκτωβρίου 2018 έναρξη θεραπείας… Ενέσεις στην κοιλιά κάθε μέρα. Αναρροφώ σωστά το φάρμακο; Τις κάνω σωστά; Είμαι ακριβής στην ώρα; Ένεση και δάκρυ.. Δάκρυα γιατί; Γιατί η επιθυμία νικά το σωματικό πόνο. Όμως θα τα καταφέρω; Κλειστή η πόρτα του δωματίου κι ο άντρας μου απ’ έξω να ακούει τα αναφιλητά μου. Μια αγκαλιά χωρίς να πούμε τίποτα, ήταν το γιατρικό μου…

Τι κι αν είμαι μαία; Το άγχος μου λόγω τεχνογνωσίας όλο και μεγάλωνε. Τα κάνω σωστά; Ακολουθώ σωστά το πρωτόκολλο; Στην κουζίνα σύριγγες παντού, στο ψυγείο φιαλίδια, στο κομοδίνο ένας δίσκος γεμάτος φάρμακα και στην καρδιά μια και μοναδική επιθυμία: ένα μωρό, το μωρό μας.

22 Οκτωβρίου 2018 ημέρα ωοληψίας…. Σε 24 ώρες θα μας ενημέρωναν οι εμβρυολόγοι για τον αριθμό των εμβρύων μας…

27 Οκτωβρίου 2018 ημέρα εμβρυομεταφοράς… Στην οθόνη δύο έμβρυα… Η πρώτη μας γνωριμία. Και είναι η στιγμή που ο χρόνος παγώνει και δεν ακούω κανέναν και τίποτα.

5 Νοεμβρίου 2018, το τεστ κύησης… Κι όλοι αυτοί που μου μιλούσαν για άγχος κι ότι αυτό φταίει που δε μένω έγκυος, έρχονται στο μυαλό μου και θέλω να τους πω ότι το άγχος έχει χτυπήσει κόκκινο… Το τηλέφωνο χτυπάει επίμονα, είναι από το γιατρό, μου ανακοινώνουν την τιμή της β- χοριακής… Ξεχνάω ότι είμαι μαία, και δεν ξέρω αν ο αριθμός που ακούω είναι καλός ή όχι. Κι όμως το τεστ κύησης είναι θετικό! Θετικό μεν αλλά μαρτυράει ότι έχει προχωρήσει η εγκυμοσύνη μόνο με το ένα από τα δύο…Ουρλιάζω από χαρά… Αλλά κι ένα βλέμμα ψηλά στον ουρανό, σαν να αποχαιρετώ το δεύτερο μωρό που δε θα είναι μαζί μας… Και τότε κατάλαβα τι σημαίνει χαρμολύπη…

Μετά από δύο εβδομάδες είναι προγραμματισμένος ο πρώτος υπέρηχος… Έχω κλείσει τα μάτια, όχι δεν είμαι μαία και δε θέλω να δω ακόμα την οθόνη πριν ακούσω την καρδιά της.  Ακούω το χτύπο της καρδιάς της κι είναι ό, τι πιο ωραίο έχω ακούσει.

Ήταν απίστευτο αλλά ήταν πραγματικότητα. Τα είχαμε καταφέρει…!

Εννιά μήνες μετά και έχοντας διανύσει μια πάρα πολύ δύσκολη διαδρομή, την κρατάω στα χέρια μου και σκέφτομαι ότι θα ξαναέκανα εξωσωματική και θα άντεχα τον εκατονταπλάσιο πόνο αρκεί να την έχω!

Δε με νοιάζει τι πιστεύει ο κόσμος, δε δίνω σημασία στα σχόλια κανενός. Είμαστε ένα ζευγάρι που είπαμε από την αρχή ότι κάναμε εξωσωματική. Δεν το κρύψαμε ποτέ και σε κανένα. Είμαστε περήφανοι γι’ αυτό που κάναμε διότι με αυτόν τον τρόπο κρατάμε στα χέρια μας την πριγκίπισσά μας. Ο κόσμος έχει συνδυάσει στο μυαλό του την εξωσωματική με το πρόβλημα. Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για πρόβλημα όταν αυτή η μέθοδος χαρίζει τέτοια δώρα στα ζευγάρια?!

Μη ντρέπεστε για την εξωσωματική. Να είστε περήφανοι και να το φωνάζετε με όλη σας τη δύναμη:

ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΣΑΣ ΑΦΟΡΑ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΠΕΚΤΗΣΑ ΤΟ/ΤΑ ΠΑΙΔΙ/Α ΜΟΥ!

Αγαπήστε το σώμα σας και τις δυνατότητες που έχει. Δεν είναι ντροπή να κυνηγάς τα όνειρά σου. Καμία μας δεν είναι έτοιμη να γίνει μάνα ποτέ, ούτε οι συνθήκες θα είναι τέλειες ποτέ, αλλά όταν μια γυναίκα νιώσει ώριμη και συνειδητοποιημένη να γίνει μαμά, τότε μην την κρίνετε για τη μέθοδο που επέλεξε. Στηρίξτε την και σταθείτε δίπλα της σε ό, τι σας χρειαστεί.

 

Μια εκ βαθέως εξομολόγηση  από μια μαμά/μαιά…

 

Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη
Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη
Το σώμα λέει αυτό που δεν μπορούν να πουν οι λέξεις
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Απόψε φτιάχνουμε την πιο νόστιμη κολοκυθόσουπα!

Απόψε φτιάχνουμε την πιο νόστιμη κολοκυθόσουπα!

Είδαμε την ταινία Last Christmas…Μας άρεσε;

Είδαμε την ταινία Last Christmas…Μας άρεσε;

Τζιανλουίτζι Μπουφόν: “Το μοναδικό για το οποίο έχω μετανιώσει είναι ότι δεν άνοιξα τους ορίζοντες του μυαλού μου νωρίτερα».

Τζιανλουίτζι Μπουφόν: “Το μοναδικό για το οποίο έχω μετανιώσει είναι ότι δεν άνοιξα τους ορίζοντες του μυαλού μου νωρίτερα».

Ένα κορίτσι απο τη Ρόδο, η Παναγιώτα Μπέντα, είναι το μέλλον της Ελληνικής Ποδηλασίας!

Ένα κορίτσι απο τη Ρόδο, η Παναγιώτα Μπέντα, είναι το μέλλον της Ελληνικής Ποδηλασίας!

Χρήσιμα tips για να ξαναβρείς τη γραμμή σου αυτό το Φθινόπωρο!

Χρήσιμα tips για να ξαναβρείς τη γραμμή σου αυτό το Φθινόπωρο!

Κύθνος:Ένας κοντινός παράδεισος

Κύθνος:Ένας κοντινός παράδεισος

Διακοπές στη Σίφνο

Διακοπές στη Σίφνο

20 πράγματα που ίσως δε γνωρίζεις για τη Νόνη Δούνια

20 πράγματα που ίσως δε γνωρίζεις για τη Νόνη Δούνια

Ποιά σνακ επιλέγω μετά το γυμναστήριο;

Ποιά σνακ επιλέγω μετά το γυμναστήριο;