Αντιπαθώντας τις μαμάδες

SOUL by ΒΙΒΗ

Ain’t no hood like MotherHood λέει το μαμαδίστικο απόφθεγμα, αλλά απο την ώρα που θα γίνεις μητέρα θα έρθουν πολλές στιγμές που θα σιχαθείς αυτή την “εκλεκτή” ομάδα της κοινωνίας. Ξεκινώ απο τον λόγο που γράφω αυτές τις λέξεις. Όποια/ος στεναχωρεί και κάνει το παιδί μου να κλαίει αυτομάτως γίνεται αντιπαθής στα μάτια μου. Αν μιλάμε για παιδί αντιπαθώ και εκείνο και την μάμά του. Ως γονείς, είναι δική μας δουλειά να διδάξουμε στα παιδιά μας καλούς τρόπους. Να τα διδάξουμε να μην κάνουν ποτέ εκείνο που δεν θέλουν να τους κάνουν. Στην πορεία των σχολικών ετών, σίγουρα θα έρθει εκείνη η ώρα που θα συναντήσεις τα παιδιά που δεν νοιάζονται για κανέναν, τους αγενείς και αδιάφορους ενήλικες, που κάνουν σχεδόν πάντα αυτό που κατακρίνουν.

Τις περισσότερες φορές η αρχή γίνεται κάπως έτσι.

Το αγαπημένο μας πλάσμα πάει στον παιδικό σταθμό, και μια μέρα επιστρέφει απο το σχολείο με κλάματα επειδή δεν θέλει να ξαναπάει στο σχολείο. Η αιτία? Ο Γιώργάκης που χτυπάει/δαγκώνει/βρίζει και φυσικά το παιδί που δέχεται τις βολές δεν θέλει να ξαναβρεθεί στον ίδιο χώρο μαζί του. Εσύ αυτόματα αντιπαθείς θανάσιμα τον Γιωργάκη, την μαμά του, τον μπαμπά του και όλο του το σόι. Προσπαθείς να αιτιολογήσεις το αγοράκι που κανείς στο σπίτι δεν του έμαθε ότι δεν χτυπάμε/δαγκώνουμε/βρίζουμε τους άλλους πιθανότατα επειδή δεν συμβαίνει αυτό που επιθυμούμε εκείνη την στιγμή.

Συνέχεια έχουν τα πάρτι.

Ορισμένα σχολεία απο την αρχή ξεκαθαρίζουν ότι στα πάρτι των παιδιών μοιράζονται προσκλήσεις μόνο όταν είναι όλα τα παιδιά προσκεκλημένα. Σε διαφορετική περίπτωση οι προσκλήσεις θα πρέπει να γίνονται εκτός σχολείου.  Ο κύριος λόγος για τον οποίο ορισμένα σχολεία επιβάλλουν αυτόν τον κανόνα είναι για να αποτρέψουν τα παιδιά να πληγωθούν και να αισθάνονται ότι αποκλείονται. Στην αρχή νομίζω ότι όλοι συμφωνούν σε αυτό γιατί δεν θέλουν ποτέ να βρεθεί το δικό τους παιδί να είναι το “ακάλεστο” του πάρτι. Στην πορεία αρκετοί γονείς ξεχνάνε τον κανόνα και αρχίζουν τα προβλήματα μεταξύ των παιδιών.

Μετά τα επικριτικά σχόλια.

Είσαι άσχημη, χαζή, χοντρή κλπ. Πολλές φορές στη ζωή θα βρεθεί εκείνος που θέλει να σε προσβάλει και να σε κάνει να νιώσεις άσχημα. Το ιδανικό θα ήταν να έχουμε γύρω μας άτομα που μας υποστηρίζουν, μας ενθαρρύνουν, είναι ευγενικά και μας βγάζουν τον καλύτερο μας εαυτό. Η δική μου εμπειρία έχει ως εξής: τα αγόρια που έχουν μεγαλύτερες αδελφές και τους φέρονται άσχημα κάνοντας επικριτικά σχόλια, επαναλαμβάνουν αυτή την συμπεριφορά στα κορίτσια που θα βρεθούν στο διάβα τους. Προσοχή μαμάδες, μη μεγαλώσετε άντρες που θα μισούν τις γυναίκες.

Το αίσθημα της προδοσίας.

Προσφάτως, βρήκα την κόρη μου να κλαίει επειδή ένα κορίτσι που το θεωρούσε φίλη της δεν την κάλεσε στο πάρτι της. Προσπάθησα να καταλάβω τον λόγο που ένιωσε τόσο πληγωμένη. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι ανάλογο, αλλά είναι η πρώτη φορά που την είδα τόσο στεναχωρημένη. “Δεν με νοιάζει που δεν με κάλεσε στο πάρτι. Με πείραξε πολύ που με κοροϊδεψε και μου είπε ψέματα. Την άκουσα να λέει κάτι για την ώρα στο διάλειμα και όταν ρώτησα τι εννοεί μου είπε τίποτα λέμε κάτι για ένα μάθημα. Με την φωτογραφία στο Instagram κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε.” 

Τώρα τι σχέση έχουν όλα τα παραπάνω με την αντιπάθεια προς τις μαμάδες? Πιστεύω ακράδαντα οτι η μητερα σφραγίζει την προσωπικότητα του παιδιού της. Είναι η πρώτη και πιο ισχυρή σχέση της ζωής μας και όπως λένε οι ειδικοί σε εκείνη οφείλουμε όχι μόνο τα ωραία χαρακτηριστικά μας, αλλά και πολλά από τα ελαττώματά μας.

Ενα απο αυτά τα χαρακτηριστικά είναι και η ειλικρίνεια. Πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή αν μαθαίναμε απο την παιδική μας ηλικία να είμαστε ειλικρινείς? Η ειλικρίνεια είναι ίσως η πιο θαρραλέα αρετή, μία πτυχή της ηθικής που κρύβει αλήθεια, αξιοπιστια, ακεραιότητα και δικαιοσύνη, ενώ ταυτόχρονα το ψέμα και η εξαπάτηση απουσιάζουν. Είναι μεγάλη πρόκληση να μάθουμε τα παιδιά μας να αγαπούν την αλήθεια. Την αλήθεια στις σχέσεις. Στις σχέσεις των ανθρώπων απο εκείνες τις πρώτες μέρες στο σχολείο, αλλά και σε όλη τους την ζωή. Τα παιδιά όταν τους λές την αλήθεια δεν πληγώνονται, αυτό συμβαίνει όταν καταλαβαίνουν ότι αυτό που τους λές δεν είναι αληθινό.

Απο τις πρώτες μέρες στο σχολείο με την επίθεση στον παιδικό σταθμό, μέχρι το ψέμα στα χρόνια της εφηβείας, όλα θα ήταν καλύτερα αν τα παιδιά μεταξύ τους έλεγαν μεταξύ τους αλήθειες με ευγενικό τρόπο χωρίς να προσβάλουν. 

Και όπως είπε κάποτε ο φιλόσοφος Thomas Carlyle, 

Make yourself an honest man, and then you may be sure that there is one less scoundrel in the world.

Γίνε ένας ειλικρινής άνθρωπος, και τότε μπορείς να είσαι σίγουρος ότι υπάρχει ένας παλιάνθρωπος λιγότερο στον κόσμο.

Βιβή Μπασινά
Βιβή Μπασινά
Γιατί να κλαίμε όταν μπορούμε να γελάμε;
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES