Οι “φαντασιώσεις” μιας σαραντάρας

MIND by ΑΜΑΛΙΑ

Έτσι οπως καθόμουν στον καναπέ και κοιτούσα το ταβάνι (ναι υπάρχουν και αυτές οι στιγμές), αποκαμωμένη από τα παιδιά και τις δουλειές στο σπίτι (ναι έχουμε και τέτοιες δουλειές) σκέφτηκα όλα όσα θέλω να κάνω. Όλες αυτές τις «τρελές» επιθυμίες, τους ευσεβείς πόθους, τις ενεκπλήρωτες επιθυμίες, τα «απωθημένα» που μου έχουν μείνει… Όλα αυτά που θα ήθελα να κάνω σε «ιδανική» συνθήκη.

Στη ζωή μου έχω ζήσει έντονες εμπειρίες. Μικρές και μεγάλες.  Αισθάνομαι γεμάτη, πλήρης, απ’ όλα όσα έχω κάνει (επαγγελματικά και προσωπικά). Η πιο μεγάλη ώρα, η πιο μεγάλη στιγμή μου ήταν ο ερχομός των δύο παιδιών μου. Αυτά, όμως, κοιτώντας πίσω. Κοιτάζοντας μπροστά πάντα στο μυαλό πλανάται η ερώτηση ποιά είναι η πιο τρελή σου επιθυμία; Εάν μπορούσες τι θα ήθελες να κάνεις; Αυτό το ερώτημα ήρθε στο μυαλό μου έτσι όπως ήμουν ξαπλωμένη και κοιτούσα το ταβάνι. Έκλεισα τα μάτια και χωρίς πολλή σκέψη οι ακόλουθες επιθυμίες έσκασαν σαν πυροτέχνημα στο μυαλό μου, τις έκανα εικόνα, φαντασίωση, σχεδόν τις έζησα!

Να κάνω το γύρο του κόσμου… με ενα σακίδιο στον ώμο. Να γνωρίσω νέους ανθρώπους, να μυρίσω, να γευτώ, να ζήσω διαφορετικές εμπερίες. Να δω το ηλιοβασίλεμα από το Κιλιμάντζαρο, να χορεύω τανγκό σε πλατεία του Μπουένος Άιρες, να πίνω πίσκο κάπου στις Άνδεις στο Περού, να κάνω σαφάρι στην Κένυα, να σερφάρω στην Αυστραλία, να ζήσω με αυτόχθονη φυλή στον Αμαζόνιο, να χορεύω σε γάμο στο Πακιστάν φορώντας πολύχρωμο σάρι, να παρευρεθώ σε γάμο Μαορί στη Νέα Ζηλανδία, να δώ το Βόρειο Σέλας κάπου στην ανατολική Γροιλανδία και το Νότιο Σέλας στον ουρανό της Τασμανίας.

Να ξεπεράσω τα όριά μου πέφτοντας με αλεξίπτωτο από αεροπλάνο. Αισθάνθηκα την έξαψη, το φόβο, την πτώση στο κενό.

Να συμμετάσχω με ένα ποδήλατο στο γύρο της Γαλλίας. Να ζήσω αυτή την εμπειρία διασχίζοντας αυτά τα 4000 μέτρα στη Γαλλία, τεστάροντας τις αντοχές μου και μαζεύοντας εικόνες.

Να συμμετάσχω σε αποστολή της Unicef ή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Να γράψω ένα βιβλίο, μια ποιητική συλλογή. Από εμένα, για εμένα.

Να επισκεφτώ μεγάλα οινοποιία στη Νότιο Γαλλία, στην Ισπανία και την Ιταλία. Να μάθω, να μυρίσω και να γυρίσω να φτιάξω το δικό μου σε μια γωνιά της Πάρου.

Η ζωή μας ανήκει.  Οι φαντασιώσεις είναι δικές μας. Ολόδικές μας. Και ίσως να ισχύει αυτό που λεει και ο Πάολο Κοέλιο μέσα από τις σελίδες του Αλχημιστή… «Όταν θέλεις κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις”.

Πρωτοδημοσιευθηκε στο jenny.gr

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Μια σαραντάρα ίσον δύο εικοσάρες;

Μια σαραντάρα ίσον δύο εικοσάρες;

Γιατί δε συμφωνώ με την αλλαγή φύλου στα 15

Γιατί δε συμφωνώ με την αλλαγή φύλου στα 15

5 “κανόνες” για τη σωστή ανατροφή των παιδιών σύμφωνα με το Χάρβαρντ

5 “κανόνες” για τη σωστή ανατροφή των παιδιών σύμφωνα με το Χάρβαρντ

Carolyn Hartz, ποιό είναι το μυστικό της 70χρονης;

Carolyn Hartz, ποιό είναι το μυστικό της 70χρονης;

Μητέρα δύο αυτιστικών παιδιών διηγείται την ιστορία της σε πρώτο πρόσωπο

Μητέρα δύο αυτιστικών παιδιών διηγείται την ιστορία της σε πρώτο πρόσωπο

Οδοιπορικό στην Ήπειρο: ένας μίνι οδηγός

Οδοιπορικό στην Ήπειρο: ένας μίνι οδηγός

“Εάν δεν υπάρχει έρωτας μέσα στην εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση”

“Εάν δεν υπάρχει έρωτας μέσα στην εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση”

Γράμμα στα παιδιά μου για τα γενέθλια τους: η ζωή είναι ένα ταξίδι

Γράμμα στα παιδιά μου για τα γενέθλια τους: η ζωή είναι ένα ταξίδι

Η Έφη Χαλιoρή “αιχμαλωτίζει” το φως μέσα από τις σκιές

Η Έφη Χαλιoρή “αιχμαλωτίζει” το φως μέσα από τις σκιές