H ευτυχία επηρεάζεται από την πατρότητα?

Dads Rules

Αρχικά θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι ψυχολόγος άρα και οι παρακάτω απόψεις είναι καθαρά βιωματικές και όχι επιστημονικές! Πάμε όμως να δούμε τι σημαίνει ευτυχία και τι πατρότητα:

Ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του. Δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας. Ο Αριστοτέλης στα ηθικά του συγγράμματα διακρίνει την ευτυχία, η οποία μπορεί να είναι προϊόν τύχης και πρόσκαιρη, από την ευδαιμονία, η οποία συνδέεται με τη διαβίωση και τη δράση σύμφωνα με τις ηθικές αρετές και τη λογική.

Πατρότητα είναι η ιδιότητα του πατέρα ως φυσικού γονέα. Στα αγγλικά όμως ως ‘parenting’ ορίζεται η διαδικασία ανάπτυξης και υποστήριξης της σωματικής, συναισθηματικής, κοινωνικής, οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης ενός παιδιού από τη νηπιακή ηλικία μέχρι και την ενηλικίωση. Έτσι λοιπόν ο όρος parenting αναφέρεται σε όλες τις πτυχές της ανατροφής ενός παιδιού, πέρα από τη βιολογική σχέση.

Πιστεύω ότι θα συμφωνήσει ένα μέρος των αναγνωστών μας, πως η ευτυχία είναι υποκειμενική έννοια. Για κάποιους ευτυχία είναι να έχεις λεφτά, για άλλους δόξα, για κάποιους άλλους να κάνεις διακοπές σε ακριβά ξενοδοχεία. Φυσικά, ευτυχία θα μπορούσε να είναι το φαγητό, το σεξ, η γρήγορη οδήγηση. Υπάρχουν όμως και κάποιοι για τους οποίους ευτυχία είναι η οικογένεια, τα παιδιά (πολλά ή λίγα). Θα μπορούσε όμως να είναι και ένας συνδυασμός των παραπάνω.

Ας γυρίσουμε μερικά χρόνια πίσω, όταν γίνατε για πρώτη φορά μπαμπάδες.
Θυμάστε πως ήσασταν πριν και μετά?
Θυμάστε στις προτεραιότητές σας, πριν και μετά?
Θυμάστε τις αντιδράσεις σας σε μικρά χαζά θέματα πριν και μετά?
Αυτό το σύντομο flash back θα σας δώσει πολλές-πολλές απαντήσεις και θα σας φανερώσει την μετάλλαξή σας. Η αλήθεια είναι ότι κάπως έτσι και σε συνδυασμό με την αυτοκριτική (ίσως) γινόμαστε λίγο καλύτεροι και πλησιάζουμε ακόμα περισσότερο στην πραγματική έννοια της ευτυχίας.

Αλλάζοντας οι προτεραιότητες μας, με την έλευση ενός παιδιού, αλλάζουν και οι διαθέσεις μας. Εάν για κάποτε ευτυχία θα ήταν μία λαχταριστή πίτσα, πλέον είναι ένα χαμόγελο του νεογέννητου παιδιού ή μία καλή αυθόρμητη πράξη. Αυτομάτως φουσκώνουμε από υπερηφάνεια και ανυπομονούμε όχι για την πίτσα αλλά για την επόμενη αφοπλιστική του κίνηση ή για ακόμα ένα χαμόγελο.

Ναι, είμαστε πιο ευτυχισμένοι όταν γινόμαστε γονείς!
Με περισσότερες έννοιες για την ανατροφή τους και παράλληλα με περισσότερα πραγματικά προβλήματα.
Και να σας θυμίσω τη ρήση «τα παιδιά είναι ευτυχία». Είναι τυχαία?? Όχι!
Θα μαλώσουμε γι’ αυτά, θα μαλώσουμε με αυτά, αλλά στο τέλος της μέρας, μέσα μας θα είμαστε γεμάτοι. Θα πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας! Θα νιώθουμε μοναδικοί!

Και ανεξάρτητα από όλα τα παραπάνω, δεν είναι τυχαίες οι έρευνες που λένε ότι όσοι γίνονται μπαμπάδες, γίνονται πιο αποδοτικοί στη δουλειά τους, πιο φιλόδοξοι, πιο φιλικοί, πιο χαμογελαστοί, πιο χαλαροί.

Γινόμαστε καλύτεροι! Γινόμαστε ευτυχισμένοι! Γινόμαστε πιο άνθρωποι!

Κωνσταντίνος Εφραιμίδης
Κωνσταντίνος Εφραιμίδης
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES