#1 Δεκάλογος μιας μάνας: Η Σίσσυ Χρηστίδου “αποκαλύπτεται”

Αμαλίας pick

Κάθε μητέρα έχει τα δικά της “χούγια”, τις δικές της συνήθειες, αυτά που την ευχαριστούν, αυτά που τη χαλαρώνουν… Μικρές-μεγάλες στιγμές στη ζωή της και την καθημερινότητα της  που τη “στοιχειώνουν”, που τη χαρακτηρίζουν… Αυτές τις στιγμές θέλουμε να αποτυπώσουμε. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα του δεκαλόγου. Αυτός ο δεκάλογος που κάθε μάνα έχει και τηρεί και ακολουθεί… αυτός ο δεκάλογος μέσα από τον οποίο μας αποκαλύπτεται, μας συστήνεται…

Πρώτη “καλεσμένη” της στήλης μια γυναίκα που τη γνώρισα πριν λίγα χρόνια εξαιτίας της… κόρης μου. Και μπορεί το ευρύ κοινό να τη γνώρισε μέσα από τους τηλεοπτικούς του δέκτες ως παρουσιάστρια, εγώ τη γνώρισα εξίσου λαμπερή με τα παιδιά της. Τη γνώρισα στο σχολείο ως μαμά συμμαθητή και φίλου της κόρης μου και “γειτόνισσα” μας… Απλή, γλυκειά, δημιουργική, προσιτή και γεμάτη θετική ενέργεια. Στη Σίσσυ Χρηστίδου και το Θοδωρή Μαραντίνη εκτιμώ και θαυμάζω την προσήλωση τους στην οικογένεια. Αυτή που πέρα από κάθε προβολέα που πέφτει επάνω τους την τιμούν και την προστατεύουν. Στη δική τους εστία που είναι πάντα ζεστή και ανοιχτή για τους φίλους τους τα παιδιά είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές. 

Η Σίσσυ, λοιπόν, παίρνει πρώτη τη σκυτάλη και μας αποκαλύπτει το δικό της δεκάλογο…

1. Καθημερινή συνήθεια που έγινε λατρεία…

Η ώρα που βάζω για ύπνο τα αγόρια μου.. Είναι η μόνη ώρα της ημέρας που σταματάνε να τρέχουν πάνω κάτω, και έχουν όρεξη για αγκαλίτσες και φιλάκια. Δεν την αλλάζω με τίποτα…

2. Θυμάμαι…

Όλες τις πρώτες φορές με συγκίνηση. Το πρώτο μου ποδήλατο, το πρώτο φιλί του άντρα μου, την πρώτη μέρα στο πρώτο μας σπίτι, τα πρωτα βήματα και λόγια των παιδιων μου, το πρώτο “σ’ αγαπω μαμα”, τις πρώτες σχολικές γιορτές..

3. Χαλάρώνω όταν…

Κυρίως όταν κλείνω το κινητό και τον “διακόπτη” και φεύγω διακοπές με τον άντρα μου. Αλλά και στην καθημερινότητα μας όταν κοιμηθούν τα παιδιά και καθήσουμε οι δυό μας αγκαλιά στον καναπέ με ένα ποτήρι κοκκινο κρασί στο χέρι.

4. Ανησυχώ όταν….

Ο άντρας μου παίζει “επικίνδυνα” παιχνίδια με τους γιους μου. Όταν για παράδειγμα κάνουν παρκούρ, κατεβαίνουν σκάλες με τα ποδήλατα ή κάνουν βουτιές από ψηλά βράχια.

5, Νευριάζω/Τσιτώνω με….

Αδικούμαι ή αδικούν. Η αδικία με πνίγει και μου πατάει ένα πολύ ευαίσθητο κουμπί. Θα με κάνει να αντιδράσω ακόμα και εάν αφορά κάποιον τρίτο και όχι εμένα. Ειδικά στους αδύναμους ανθρώπους που δεν μπορούν να αντιδράσουν οι ίδιοι.

6. Με κουράζει….

Η καθημερινότητα όταν είναι πιεστική και επαναλαμβανόμενη. Γι’ αυτό τον λόγο και προσπαθούμε να κάνουμε συχνά μικρά ταξιδια που σπάνε τη ρουτίνα.

7. Η αγαπημένη μας οικογενειακή έξοδος/βόλτα…

Το αττικό ζωολογικό πάρκο. Από τότε που τα παιδιά μου ήταν μωρά αυτή ήταν πάντα η αγαπημένη μας βόλτα. Πήγαίνουμε με τα ποδήλατα, περνάμε όλη την ημέρα εκεί, εχουμε κάνει ακόμα και πικ νικ.

8. Μετανοιώνω όταν…

Χαλάω την δίαιτα μου. Και μετά ξαναρχίζω για να την ξαναχαλάσω και να ξαναμετανιώσω…

9. Μερικές φορές θα ήθελα….

Να έχω μια μέρα μόνο για τον εαυτό μου, Να πάω σε ένα σπα, να κάνω άπειρα ψώνια και μετά να παω για φαγητό με τις φίλες μου. Λέμε τώρα… Και το βράδυ να γυρίσω σπίτι και να μου έχουν λείψει τα παιδιά μου και να αναρωτιέμαι τι ήταν αυτό που ήθελα τελικά..

10. Μου το λεγε η μαμά μου το λέω στα παιδιά μου…

“Η ζωή σας είναι δική σας. Είναι μικρή και δεν γυρίζει πίσω. Κάντε ότι σας κάνει ευτυχισμένους.” Α! Και “Βάλε μπουφάν, θα κρυώσεις!”

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES