Ιππόλυση: Η Νίκη Μαρκογιάννη εκπαιδεύει άλογα για να θεραπεύουν παιδιά…

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Το πείσμα, το όραμα και η αγάπη μιας γυναίκας για τα άλογα και την ιατρική έφεραν την Ιπππόλυση στην Ελλάδα. Η Δρ. Νίκη Μαρκογιάννη φαίνεται να γεννήθηκε για να δημιουργήσει την Ιππόλυση. «Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1951, από μια οικογένεια που είχε παράδοση και στην ιατρική και στα άλογα, όχι ως εργαλεία αλλά ως σχέση. Παράλληλα για εμένα η ιατρική έγινε ένας δρόμος εξερεύνησης. Πάντα είχα ένα ερωτηματικό. Πως δημιουργείται η αρρώστια; Πως αυτό το καταπληκτικό σύστημα που λέγεται άνθρωπος, άλογο, σκύλος, γάτα, το τόσο σοφά δομημένο, μπορεί να αποδιοργανωθεί και τελικά να αρρωστήσει. Τελειώνοντας τις σπουδές μου κατέληξα πως όλα καταλήγουν σε αυτό το μικρό μαύρο κουτί, τον εγκέφαλο του ανθρώπου δηλαδή, που καθορίζει όλες τις λειτουργίες του σώματος. Αν από εκεί δεν δοθεί η εντολή της μάχης, ο οργανισμός θα παραδοθεί, θα παραιτηθεί, θα αρρωστήσει. Για να βρω την άκρη μπήκα στην νευρολογία και την ψυχιατρική. Συνέχισα στην ψυχιατρική και τη βιοχημεία του εγκεφάλου. Πρόκειται για μια επιστήμη που διαρκώς εξελίσσεται. Έκανα διαρκή ταξίδια στην Σουηδία, όπου υπήρχε ένα κέντρο ψυχοσωματικών νόσων, χωρίς, ποτέ, να σταματήσει η επαφή μου με τα άλογα. Όποιος άνθρωπος έχει επαφή με τα ζωα και ειδικά με τα άλογα ξέρει ότι όποιο φορτίο και αν κουβαλάει στη ψυχή του αν πάρει ένα ζώο αγκαλιά αυτό το φορτίο θα ελαφρύνει.  Ο Ουίστον Τσόρτσιλ είχε πει «υπάρχει κάτι στο εξωτερικό του αλόγου που κάνει καλό στο εσωτερικό του ανθρώπου».

Ipolisi

Εγώ θα έλεγα όχι μόνο στο εξωτερικό του αλόγου αλλά και στην αγκαλιά του αλόγου. Τη δεκαετία του ’80 αρχίζουν να βγαίνουν και οι νέες μελέτες για την θεραπευτική δράση του αλόγου, όχι μόνο σε άτομα με κινητικά προβλήματα, τη θεραπευτική ιππασία δηλαδή που έχει ξεκινήσει από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και βασίζεται στην μετάδοση της κίνησης του αλόγου στον άνθρωπο, αλλά και σε άτομα που έχουν ψυχοσωματικές διαταραχές και ψυχολογικά προβλήματα. Εμένα αυτό με συγκινεί πάρα πολύ, γιατί βλέπω δυο έρωτες της ζωής μου, την ψυχιατρική και τα άλογα να παντρεύονται. Διαβάζοντας για τη νέα μέθοδο, τη ψυχοθεραπεία με το άλογο, άρχισα και εγώ να βλέπω με διαφορετικό μάτι τα άλογα. Άρχισα να συναντώ κάποια άλογα που δεν είχαν ελπίδα ζωής αλλά κάτι έκαναν κάτι στην ψυχή μου κι έτσι ανέλαβα την αποκατάστασή τους. Η κόρη μου, Δανάη, ήταν 9 ετών όταν υιοθέτησε το δικό της άλογο, ένα ζώο που δεν είχε δυνατότητα ζωής. Ήταν, τότε που μας υποσχέθηκε πως δεν θα ζητήσει ποτέ ξανά παιχνίδια ή ρούχα προκειμένου να έχει το άλογο όσα χρειάζεται για να ζήσει. Αυτά, τα πρώτα άλογα, τα διατηρούσε σε διάφορους ομίλους, μέχρι που πριν επτά χρόνια βρέθηκε αυτός ο χώρος που βρισκόμαστε τώρα, στον Μαραθώνα.

Ένας χώρος που τον βρήκε και μου τον υπέδειξε ένα άλογο, ο Bride Cloud . Για πάρα πολλά χρόνια δεν τον ήθελε κανένας όμιλος, είχε πολύ κακή συμπεριφορά και μίσος απέναντι στους ανθρώπους. Βρέθηκε, τότε, στην εποπτεία του Δημήτρη Μαμόπουλου, ο οποίος του έδειξε σεβασμό. Μια δύσκολη μέρα, όμως, το άλογο διέλυσε τον χώρο. Ο Δημήτρης ζήτησε τη βοήθεια μου και εγώ αισθάνθηκα πως ο Bride Cloud με χρειαζόταν, έτσι αποφάσισα να νοικιάσω το κτήμα –το κατεστραμμένο κτήμα- στο οποίο ήδη βρισκόταν για να τον βοηθήσω. Τη δεκαετία του 2000 όταν η μέθοδος ήρθε στην Ευρώπη και πλέον είχα την οικονομική δυνατότητα να εκπαιδευτώ –διότι η Αμερική ήταν απαγορευτική- ξεκίνησα τα ταξίδια στην Αγγλία και το Βέλγιο σε πιστοποιημένες σχολές AEGALA.  Σήμερα η Ιππόλυσις είναι μέλος αυτής της μεγάλης ομπρέλας και το μοναδικό στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο, και επιπλέον μπορεί να παρέχει αντίστοιχες πιστοποιήσεις».

 

Χρειάστηκαν πολλές δεκαετίες ώστε οι έλληνες να καθίσουν στο ντιβάνι της ψυχανάλυσης. Πλέον χωρίς ταμπού και ενοχή χτυπάμε  τη πόρτα του μεγάλου Ψ αναζητώντας απαντήσεις και αυτογνωσία. Σύμφωνα με αποτελέσματα δειγματοληπτικού ελέγχου σε Μονάδες Ψυχικής Υγείας, ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που είχε ανακοινώσει το Υπουργείο Υγείας, 500.000 Έλληνες εμφανίζονταν να κάνουν χρήση υπηρεσιών ψυχικής υγείας στο πρώτο εξάμηνο του 2013. Η αναζήτηση του κατάλληλου θεραπευτή, ωστόσο, παραμένει ένα από τα δυσκολότερα πράγματα. Από το 2009, όμως, υπάρχουν και στην Ελλάδα θεραπευτές που δεν κάνουν λάθος και ταιριάζουν σε όλους. Η Ιππόλυση είναι το μοναδικό κέντρο στην Αν. Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, όπου τα άλογα κρατούν τα ινία, βοηθώντας τους ανθρώπους μέσα από συνεδρίες μάθησης, θεραπείας και αυτογνωσίας, υπό την επίβλεψη της νευρολόγου- ψυχιάτρου Δρ. Νίκης Μαρκογιάννη και ομάδα θεραπευτών.

 

Η μέθοδος

H μέθοδος αυτογνωσίας, μάθησης και θεραπείας που εφαρμόζεται στην Ιππόλυση ονομάζεται EAGALA (Equine Assisted Growth and Learning Association),  μια μέθοδος εξαιρετικά διαδεδομένη σε Αμερική και Ευρώπη, που δεν πρέπει να συνδέεται με τα προγράμματα pet – assisted καθώς πρόκειται για ένα διαδραστικό διάλογο, ανάμεσα στο άλογο και τον άνθρωπο. Τα άλογα έχουν ιδιαίτερα υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη και οι συνεδρίες αποτελούνται από ασκήσεις που εκτελεί ο άνθρωπος μαζί και δίπλα στο άλογο (χωρίς να ανεβαίνει σε αυτό) πάντα υπό την καθοδήγηση επιστημονικού προσωπικού. Η εμπειρία είναι καθαρά βιωματική. «Οδηγώντας τον θεραπευόμενο στο χώρο, του λέμε να ζητήσει βοήθεια από το άλογο, αφού συγκεντρωθεί. Μπορεί να πλησιάσει ένα άλογο, μπορεί 4-5 – πάντα εκείνα επιλέγουν με ποιον θα δουλέψουν. Ζητάμε από τον άνθρωπο να συμβολίσει τα άλογα: η δύναμή μου, η καλοσύνη μου, η ζήλεια μου ή η μητέρα μου, το αφεντικό μου. Όση ώρα δουλεύει με ένα άλογο, τα άλλα μπορεί να τσακωθούν, να τρέξουν κι επειδή τα έχει συμβολίσει, εμείς ρωτάμε: ‘γιατί σε ακολουθεί αυτός;’, ‘ποιοί συγκρούονται;’, ‘τί σου θύμισε από τη ζωή σου;’, όλα ερωτήματα που ο θεραπευόμενος θα απαντήσει εσωτερικά. Η διαδικασία λειτουργεί λυτρωτικά, αφού όταν αποκαλυφθείς σε ένα άλογο, εκείνο δεν θα σε κρίνει ποτέ», περιγράφει η Δρ. Μαρκογιάννη τον τρόπο που θεραπευόμενος και άλογο καλούνται να συνεργαστούν. Η μέθοδος EAGALA έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματική σε παιδιά και ενήλικες, οικογένειες, ομάδες στελεχών επιχειρήσεων, σε όσους πάσχουν από διαταραχές συμπεριφοράς, σύνδρομο διάσπασης προσοχής, κατάχρηση ουσιών, διαταραχές διατροφής (ανορεξία-βουλιμίαα), θέματα κακοποίησης, φοβίες, προβλήματα σχέσεων και επικοινωνίας. «Μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και όντας ζώο αγαθής προαίρεσης, το οποίο διακρίνεται από υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη και οξυδέρκεια, το άλογο όταν δει έναν άνθρωπο με τραύμα στην ψυχή του ή δέσμευση στο μυαλό του, θα θελήσει να τον βοηθήσει. Οι δικές του οδυνηρές εμπειρίες δεν διαγράφονται ασφαλώς, όμως το άλογο αξιοποιεί τη σοφία που του έχουν ενσταλάξει αυτές προς μία θετική κατεύθυνση», συνεχίζει η Νίκη Μαρκογιάννη.

 

aloga-ipolipsis-people-168-2

Τα άλογα της Ιππόλυσης

Τα άλογα δάσκαλοι και θεραπευτές της Ιππόλυσης, κουβαλάνε το καθένα τη δική του ιστορία και τραύμα, μιας και είναι άλογα ταλαιπωρημένα που δεν ήταν πια «χρήσιμα». Στην Ιππόλυση βρήκαν καταφύγιο και εκπαιδεύτηκαν εκ νέου στο να μην υπακούουν. «Η πιο συγκλονιστική ιστορία είναι του Οβελίξ», μας συστήνει έναν από τους πρωταγωνιστές της Ιππόλυσης η Δρ. Μαρκογιάννη. «Ο Οβελίξ γεννήθηκε με προβλήματα στα πόδια και τις αρθρώσεις του, με αποτέλεσμα να περπατάει και να πέφτει. Το βρήκα πάρα πολύ φοβισμένο καθώς στο παρελθόν αφού δεν είχε χρησιμότητα τον είχαν κακομεταχειριστεί πολλοί. Ήταν σχεδόν εχθρικός με τους ανθρώπους. Όταν κατάλαβε πως εμείς δεν του ζητάμε τίποτα εκτός από το να είναι ο ίδιος καλά και να μας επιτρέπει να τον παίρνουμε αγκαλιά, άρχισε να μας εμπιστεύεται. Δουλεύαμε συστηματικά, ώστε να μάθει να στηρίζεται στα πίσω του πόδια προκειμένου να μην πέφτει κάτω, όταν μια μέρα στο Τατόι, και ενώ στον στίβο βρισκόταν ο Χρήστος Αγγελόπουλος, πρωταθλητής στο ντρεσάζ, να κάνει ασκήσεις με το άλογο του, παρατήρησα πως ο Οβελίξ τους «κατασκόπευε». Σταμάτησε τις δικές του ασκήσεις και παρακολουθούσε τις εκλεπτυσμένες ασκήσεις που εκτελούσε το άλλο άλογο. Στην πραγματικότητα ζήλευε. Κι η ζήλια είναι κινητοποιητικός παράγοντας. Ήθελε και εκείνος να κινείται έτσι κι άρχισε να μιμείται αυτά που έβλεπε. Δεν ήταν εύκολο αυτό το άλογο να εκτελέσει πλαϊνά βήματα. Αποδείχτηκε, όμως, πεισματάρης και πολύ έξυπνος και παρατηρητικός. Ξεκινήσαμε τότε με την ιππίατρο κόρη μου Δανάη Μαρνέρη και τον προπονητή Δημήτρη Δρακάκη, πιο πολύ σαν αστείο, να δούμε τι μπορεί να κάνει. Αποδείχτηκε πως αυτό που μπορούσε να κάνει είναι να γίνει πρωταθλητής ντρεσάζ στις μεσαίες κατηγορίες. Αποδείχτηκε το αδιανόητο. Ένα άλογο που όταν κατέβηκε στους αγώνες όλοι γέλαγαν μαζί του έγινε πρωταθλητής. Είναι ένα άλογο με τεράστια καρδιά και τεράστια ψυχή. Τα χρόνια που είναι εδώ έχει εισπράξει τα πιο κολακευτικά σχόλια. Επειδή ο ίδιος έχει ζήσει δύσκολες στιγμές μπορεί να καταλάβει πως είναι να βρίσκεται κάποιος σε δύσκολη θέση ή αδιέξοδο. Έχει τέτοια προσωπική εμπειρία που γνωρίζει πως είναι να πονάει κάποιος , πως νιώθει κάποιος εγκλωβισμένος σε μια σκοτεινή μαύρη τρύπα. Σήμερα, ο Οβελίξ ανταποδίδει την γενναιοδωρία που εκείνος εισέπραξε».

 

Η ομάδα

Η Ιππόλυση είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός και βασίζεται σε δωρεές, που  προορίζονται αποκλειστικά στην κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του χώρου και τη συντήρηση των αλόγων. Οι εργαζόμενοι είναι όλοι εθελοντές. Εθελοντές με λάμψη στα πρόσωπα τους. Από το κέντρο έχουν περάσει περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι, ενήλικες, παιδιά, οικογένειες, στελέχη επιχειρήσεων. «Δεν έχει υπάρξει ούτε μια φορά, ούτε μια περίπτωση που να πούμε «ε, ναι αυτό το περιμέναμε να συμβεί». Είμαστε μόνιμα κατάπληκτοι. Αν με ρωτούσαν ποιο είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί θα απαντούσα η έκπληξη, ο αιφνιδιασμός. Συχνά σκέφτομαι “είμαι 65 ετών, έχω σπουδάσει για πάρα πολλά χρόνια, έχω ξοδέψει πάρα πολλά χρήματα για να αποκτήσω αυτούς τους τίτλους σπουδών και το αλογάκι τα ξέρει όλα καλύτερα”. Κι αυτό είναι και ένα χαστούκι στην υπερηφάνεια σου και ένα σπουδαίο μάθημα για την υπεροψία ή για όποιον αισθάνεται αυθεντία», λέει η Νίκη Μαρκογιάννη που στο πλευρό της έχει μια σπουδαία ομάδα. Η Χρύσα Βαξεβανίδουείναι ψυχολόγος – συστημική ψυχοθεραπεύτρια. «Η πρώτη μου ανάμνηση ήταν τα ζώα, με αποτέλεσμα μεγαλώνοντας να μην ξέρω τι να διαλέξω ανάμεσα στην κτηνιατρική και την ψυχιατρική. Τελικά, με κέρδισε η ψυχολογία γιατί αισθάνθηκα πως έτσι μπορώ να συνδυάσω και τα δύο. Έτσι, βρέθηκα στην Τουρκία σε ένα θεραπευτικό κέντρο που αξιοποιεί τα δελφίνια για την ψυχοθεραπέια και εκπαιδεύτηκα εκεί. Όταν ήρθα στην Ελλάδα αρχισα να ψάχνω τι ανάλογο υπάρχει. Ποιοι μπορεί να κάνουν ψυχοθεραπεία με τη βοήθεια ζώων. Σε πρώτη φάση ξεκίνησα με τη θεραπευτική ιππασία, μέχρι που γνώρισα την Νίκη και ξεκινήσαμε την Ιππόλυση, που θεωρώ πως είναι μεγάλη τύχη και ευλογία, γιατί ζω κάτι που δεν σταματάει να με εκπλήσσει και να με βοηθά. Είμαι εθελόντρια όχι γιατί είμαι καλός άνθρωπος αλλά γιατί εγώ κερδίζω από αυτό. Το να μπορείς να είσαι δίπλα στα άλογα, στην Νίκη να ανήκεις σε αυτή την ομάδα είναι μια πολύτιμή εμπειρία και σε προσωπικό επίπεδο».

Στην Ιππόλυση ένας πλήρης θεραπευτικός κύκλος απαιτεί από 6 – 12 συνεδρίες και αφορά ενήλικες και παιδιά. «Είναι φοβερό το πως συγκεντρώνονται τα παιδιά. Οι ενήλικες αποσπώνται συνέχεια, ενώ αν πεις σε ένα παιδί μέχρι και 12 χρονών, ότι “τώρα πρέπει να σκεφτείς κάτι σοβαρό που σε απασχολεί”, το στοχάζεται πραγματικά.  Το EAGALA βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν αίσθηση αυτοπεποίθησης. Μαθαίνουν μέσα από τις ασκήσεις να κερδίζουν και να χάσουν και ότι είναι εντάξει να κλαίνε και να θυμώνουν».

Πέρα από το θεραπευτικό πρόγραμμα, στην Ιππόλυση λειτουργεί και εκπαιδευτικό πρόγραμμα για διαταραχές προσοχής και μαθησιακές δυσκολίες. Σχολεία μπορούν να παρακολουθήσουν ομαδικές συνεδρίες, όπως και εταιρείες ή αθλητικές ομάδες. Όσοι με ανοιχτή καρδιά και πνεύμα αναζητούν λύσεις στη σοφία της φύσης.

INFO

Λεωφόρος Πλαταιών 95, 190 07 Μαραθώνας, Ανατολική Αττική.

http://www.hippolysis.gr

https://www.facebook.com/hippolysis

http://www.inewsgr.com

Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Απο το παρκέ του γηπέδου στο παρκέ του σπιτιού μου…. Με τον Γιάννη και τα δίδυμα Γιώργο και Μαριτίνα έχω καταφέρει να συνεχίσω να αθλούμαι καθημερινά. Κάνω πρωταθλητισμό στη ζωή παρέα με τον άντρα μου τον Αντώνη που υπεραγαπώ. Μου αρέσει να μαθαίνω καινούργια πράγματα και προσπαθώ να προσαρμόζομαι παντού. Το μότο μου είναι “‘Ολα καλά θα πάνε, όλα θα γίνουν…”