Αντιμέτωπη με μια κακιά μάνα!

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Χτες ήρθα αντιμέτωπη με μια πολύ μεγάλη και δυσάρεστη αλήθεια …
Οχι οτι δεν γνώριζα οτι υπάρχουν κακοί γονεις…αλλά είναι αλλιώς να το βλέπεις μπροστά σου…
Μια “μάνα” βρίσκεται σε δημόσιο χώρο…
Και η λέξη μάνα είναι σε αποσιωπητικά γιατί δεν ξέρω αν θα έπρεπε τέτοιες γυναίκες να γίνονται μαμάδες …
Βρίσκεται απέναντι μου με το παιδί της, περίπου 5 χρονών, στο οποίο όσες φορές απευθύνθηκε ήταν μαλώνοντας το με φωνές, αδιαφορώντας για το που βρίσκονται.

Ο μικρός φορούσε βρώμικα ρούχα ενώ η ίδια οχι…και ποιος ξέρει πόσο καιρό είχε να το κάνει μπάνιο και να του αλλάξει ρούχα..ειναι ήσυχος απλά πειράζει κάποια διαφημιστικά φυλλάδια που έχει το τραπεζάκι μπροστά του…
Ακούω…
-“Ελα εδώ, πόσες φορές θα στο πω; τι θα κάνω με σενα; Μου σπάς τα νεύρα, το ξέρεις;;”
Συνεχίζει…επειδή δεν μπόρεσε να εξυπηρετηθεί με δική της ευθύνη…
-“Ακούς τι πάθαμε;;; Εσυ φταίς για όλα, που μου μιλούσες όταν πήρα τηλέφωνο και δεν κατάλαβα τι μου είπαν και τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε την δουλειά μας…εσυ φταίς ..ακούς;;; Εσυ!!!
Είμαι ακριβώς απέναντι…το παιδί με κοιτάει μες τα ματια…
τώρα πως να περιγράψω το βλέμμα αυτού του παιδιού με λόγια;;;;
Τρομαγμένο, πληγωμένο, αναστατωμένο, ντροπιασμένο, με θλίψη στο βάθος του βλεμματος του αλλά και μίσος..Ίσως…
Βυθίζομαι σε πολλές σκέψεις…
Αν αυτό γίνεται μπροστά μας, τι θα γίνεται σε αυτό το σπίτι;;;τι κάνουν σε αυτό το παιδί;
Άραγε θα είναι ενας μελλοντικός εγκληματίας ή το λιγότερο ένας άνθρωπος με πολλά ψυχολογικά προβλήματα ;;;
Και ξανακούω την εκνευριστική φωνή της…
-“Προχώρα τωρα… ”
Το σπρώχνει στην πλάτη προς την πόρτα και όταν φτάνει δίπλα του το τραβάει δυνατά ..το παιδί δεν έχει βγάλει λέξη…δεν είμαι και σίγουρη οτι μιλάει….

Οι απορίες μου πολλές και ο θυμός μου μεγάλος!!

Δήμητρα Χαρίτου

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Το ονομά μου είναι Χαρίτου Δήμητρα ή αλλιώς Μιμή! Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1982. Έχω τελειώσει την γυμναστική Ακαδημία Αθηνών. Εργάζομαι στην Εθνική τράπεζα της Ελλάδος και μιλάω αγγλικά, ιταλικά και ελληνική νοηματική γλώσσα. Παίζω μπάσκετ απο το 1990 και συνεχίζω στην ομάδα της Αγίας Παρασκευής. Αγαπω τα ταξίδια, το καλο φαγητό, το διάβασμα και το spinning.
Θέλω χαμογελαστούς ανθρώπους κοντά μου και ακολουθώ το “να χαίρεσαι κάθε στιγμή σαν να είναι μοναδική γιατί η ζωή είναι μικρή”.
Βασική μου επιθυμία είναι, όταν θα γίνω μάνα, να καταφέρω να δημιουργήσω έναν άνθρωπο με αρχές, αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση, ευγένεια, ανιδιοτέλεια, με σεβασμό στον συνάνθρωπο, όπως έμαθαν και εμένα. Μπαίνοντας στην παρέα σας, θα σας ξαναθυμίσω τα ανέμελα χρόνια της ζωής σας, με τις ΑΛΛΕΣ ομορφιές της ζωής, όπου η μόνη σας έννοια ηταν…που θα πάτε για φαγητό, οχι τι θα μαγειρέψετε…που θα πάτε για ποτό, οχι τι ώρα θα πάτε για ύπνο…που θα πάτε ταξίδι με τον έρωτά σας και οχι με τα μπιμπερό σας..Θα είμαι λοιπόν δίπλα σας προσεγγίζοντας τα πράγματα απο το βλέμμα μιάς μη μαμάς ,ακόμη!!!