Πριν & μετά τα παιδιά….

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Ναι το ομολογώ. Έχω ξεχάσει πως ήταν η ζωή πριν τα παιδιά. Το ίδιο και εσείς; Όταν βγαίνω πια κανένα βράδυ χωρίς τα παιδιά προσπαθώ να το θυμηθώ αλλά αποτυγχάνω παταγωδώς. Γιατί πάντα το μυαλό μου είναι εκεί… Που; Μα φυσικά εκεί που είναι τα παιδιά, στο σπίτι! Ας θυμηθούμε πως ήταν πριν..

Πριν τα παιδιά, η επίσκεψη στην τουαλέτα ήταν μια μοναχική διαδικασία… Τώρα είναι κάτι σαν πάρτυ! Η κόρη μου βρίσκει ευκαιρία να δοκιμάσει το κόκκινο κραγιόν μου και ο γιος μου τραβάει το πόδι μου, πετάει κάτω τις κρέμες μου.

Πριν τα παιδιά ξενυχτούσα πίνοντας και την επομένη χουζούρευα στο κρεβάτι…Μετά τα παιδιά εάν πάω για ύπνο αργά έχοντας πιεί λίγο παραπάνω την επόμενη ημέρα είμαι απλώς άρρωστη.

Πριν τα παιδιά ξυπνούσα Κυριακή στις 12… τώρα στις 12 τρώμε μεσημεριανό!

Πριν τα παιδιά περίμενα το Σαββατοκύριακο για να κοιμηθώ, να ξεκουραστώ. Μετά τα παιδιά… για ποιό Σαββατοκύριακο μιλάμε;;; Παρακαλάω να έρθει η Δευτέρα να πάει τουλάχιστον το ένα στο σχολείο να ξεκουραστούμε λίγο!

Πριν τα παιδιά επέλεγα εστιατόρια αναλόγως με την κουζίνα που ήθελα να δοκιμάσω την συγκεκριμένη ημέρα – ινδικό, μεξικάνικο, κινέζικο, κ.ο.κ. Τώρα επιλέγω με βάση εάν έχουν παιδικό καρεκλάκι και παιδικό μενού γιατί ποιός έχει όρεξη να κυνηγάει;

Πριν τα παιδιά έτρωγα όταν ήμουν πεινασμένη, το φαγητό ήταν ζεστό. Μετά τα παιδιά τρώω όταν μπορώ και ξεκινάω με ζεστό φαγητό αλλά πάντα καταλήγω να το τρώω παγωμένο – ενδιαμέσως έχω αλλάξει το μωρό, έχω φροντίσει το φαγητό της κόρης μου, έχω μαζέψει τα φαγητά που έχουν ρίξει στο πάτωμα και έχω ξαναλλάξει το μωρό γιατί έριξε το χυμό επάνω του!

Πριν τα παιδιά το πάρτυ γενεθλίων αφορούσε σε ξενύχτι, κρεπάλη, ποτά… τώρα αφορά στο πάρτυ των φίλων των παιδιών μου. Με πατατάκια, μπόμπες, καραμούζες, καπέλακια – ευτυχώς υπάρχει και η τούρτα και παρακαλώ τις φίλες μου τουλάχιστον να την κάνουν με ζαχαρόπαστα που τόσο αγαπώ!

Πριν τα παιδιά τις καθημερινές με έπαιρνε ο ύπνος μετά τις 12… τώρα στις 10 είμαι τέζα!

Πριν τα παιδιά έβαφα τα μαλλιά μου για να αλλάξω χρώμα… μετά τα παιδιά για να καλύψω τις άσπρες τρίχες!

Πριν τα παιδιά το σπίτι μου ήταν κοντά στα εστιατόρια και στα μπαρ… τώρα επέλεξα το σπίτι ανάλογα με το που είναι το σχολείο και το πάρκο.

Πριν τα παιδιά το σπίτι μου ήταν γεμάτο με μικρά αντικείμενα από ταξίδια, αρωματικά κεριά παντού, βιβλία και φωτογραφίες… μετά τα παιδιά είναι γεμάτο ΜΟΝΟ με παιχνίδια!

Πριν τα παιδιά η επίσκεψη μου στο σουπερ μάρκετ ήταν για τα απολύτως απαραίτητα… σπανίως δηλαδή. Τώρα στο σούπερ μάρκετ πηγαίνω κάθε μέρα.

Πριν τα παιδιά εάν γινόταν μεταμεσονύχτιο πάρτυ στη γειτονιά πήγαινα. Τώρα βρίζω μόνη μου στο σπίτι για να μην μου ξυπνήσουν το μωρό.

Πριν τα παιδιά το να είμαι άρρωστη ήταν δύσκολο αλλά τουλάχιστον δεν πήγαινα στη δουλειά και καθόμουν στο κρεβάτι όλη την ημέρα βλέποντας ταινίες. Τώρα δεν προλαβαίνω να αρρωστήσω….

 

Photo credit: simplicityphotography.com

Αμαλία Κυπαρίσση

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Mητέρα 2 παιδιών, της Παυλίνας και του Αχιλλέα, θέλω να “αιχμαλωτίσω” με λέξεις και εικόνες τις στιγμές που περνάνε γρήγορα… Ταξιδιάρα, gourmet, λάτρης του καλού κρασιού, yogini, βιβλιοφάγος. Αγαπώ το θέατρο, το σινεμά, την ιστορία, τις ιστορίες και τις περιπλανήσεις. Μικρές ή μεγάλες ανακαλύψεις μου φτιάχνουν την ημέρα. Για μένα η ομορφιά της ζωής βρίσκεται στις μικρές απολαύσεις, στις συγκινήσεις, στις στιγμές, στις μεγάλες χαρές αλλά και στις βαθιές απογοητεύσεις…