H εξομολόγηση της Κάρα Ντελεβίν: «Πώς με έσωσε η Κέιτ Μος από την ψωρίαση»

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Μπορεί πολλοί βλέποντας «απ΄έξω» την ζωή της Κάρα Ντελεβίν να την «φθονούν», ωστόσο μια ματιά στην πραγματικότητα όπως την περιγράφει το 23χρονο μοντέλο, ίσως τους κάνει να αλλάξουν γνώμη.

Μιλώντας στο event «Women of the World» («Γυναίκες του Κόσμου», ετήσιο συνέδριο για την αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη των γυναικών), που έλαβε χώρα στο Λονδίνο, το νεαρό μοντέλο και ηθοποιός, μίλησε για τις μεγάλες δυσκολίες που συνάντησε στην αρχή της καριέρας της:

«Ποτέ μου δεν μπορούσα να πω όχι σε κανέναν. Λίγο καιρό μετά αρρώστησα και απέκτησα ψωρίαση. Ένιωθα αποσυνδεδεμένη από τον εαυτό μου, αλλά το πρακτορείο μου, το μόνο που έκανε ήταν  να με σπρώξει σε ένα ιατρείο, όπου μου έδωσαν να πάρω κορτιζόνη. Στην πραγματικότητα, το μόνο που ήθελα ήταν κάποιος να με σταματήσει. Αλλά κανείς δεν εμφανίστηκε. Ποτέ μου δεν ένιωθα πως είμαι αρκετά καλή και πως μου άξιζε η επιτυχία. Ένιωθα πως απλά ζω το όνειρο κάποιου άλλου. Η Κέιτ Μος ήταν αυτή που με έσωσε. Μπήκε στη ζωή μου και με σήκωσε από το πάτωμα που ήμουν πεσμένη, σε μια από τις δυσκολότερες και πιο αγχωτικές στιγμές της ζωής μου» εξομολογήθηκε η 23χρονη καλλονή.

Την περίοδο εκείνη όπως λέει η Ντελεβίν «άρχισα να γράφω και να κάνω yoga. Αρχικά την έκανα επιφανειακά γιατί ήθελα ελαστικότητα στο σώμα μου, αλλά όταν πραγματικά άρχισα να καταλαβαίνω τον δάσκαλο μου, τότε κάτι μέσα μου έσπασε. Ξέσπασα σε κλάματα. Τον κοίταξα νομίζοντας πως είναι ένα τέρας, ένας κακός άνθρωπος που με έκανε να κλάψω. Αλλά εκείνος απλά γελούσε. Βλέπετε δεν έφταιγε εκείνος, αλλά εγώ. Σήμερα ακόμα κάνουμε μαζί yoga και έχω εξελιχθεί ως άνθρωπος».

 

 

Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Απο το παρκέ του γηπέδου στο παρκέ του σπιτιού μου…. Με τον Γιάννη και τα δίδυμα Γιώργο και Μαριτίνα έχω καταφέρει να συνεχίσω να αθλούμαι καθημερινά. Κάνω πρωταθλητισμό στη ζωή παρέα με τον άντρα μου τον Αντώνη που υπεραγαπώ. Μου αρέσει να μαθαίνω καινούργια πράγματα και προσπαθώ να προσαρμόζομαι παντού. Το μότο μου είναι “‘Ολα καλά θα πάνε, όλα θα γίνουν…”