Μοιράζομαι: Γιατί με έκανες αφού δεν αξίζεις να έχεις παιδιά;

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

 

 Πάντα υπάρχει στη ζωή μας το καλό και το κακό!Όπως υπάρχουν γενναίες,άξιες μαμάδες που βάζουν πάνω απ’ όλα τα παιδιά τους,υπάρχουν και μαμάδες που δεν αξίζουν να μεγαλώνουν παιδιά…Όλες μας λίγο πολύ έχουμε ακούσει και έχουμε απορήσει με περιπτώσεις γυναικών που έγιναν μητέρες…

Δείτε το παρακάτω:

Πόσα πράγματα θα είχα γλιτώσει στη ζωή μου αν ήσουν εκεί για εμένα; Αν μου μιλούσες και δε με χτυπούσες μόνο… Ξέρεις πόσο χρονών είμαι; 21! Ξέρεις πόσο ήσουν δίπλα μου; Μηδέν! Μόνο ξύλο, φωνές, βρισιές, απειλές και κακό… Αυτές οι λέξεις απαρτίζουν την έννοια «μητέρα» για εμένα!

Με έμαθες μια ζωή να ζω με το φόβο! Τον ρίζωσες βαθιά μέσα μου για τα καλά. Φαίνεται να πλημμυρίζει στα μάτια μου και στις κινήσεις μου κάθε φορά που με διακατέχει. Όμως μητέρα είναι ο Θεός στα χείλη και τις καρδιές των μικρών παιδιών. Δεν το ήξερες ποτέ; Γιατί με έφερες στον κόσμο αφού είσαι άνθρωπος που δεν αξίζει να έχει παιδιά;

Δώσε μου ένα λόγο που δεν με αγκάλιασες ποτέ με την ψυχή σου, να με συμβουλέψεις, να με αποτρέψεις από τα ενδεχόμενα λάθη του μέλλοντος τα οποία τόσο πολύ μου στοίχισαν ψυχικά. Γιατί ήθελες πάντα να είσαι εξυπνότερη, καλύτερη, ομορφότερη από μένα; Γιατί ένιωθες ότι πρέπει να με ανταγωνίζεσαι, να με κακομεταχειρίζεσαι, να με μισείς και να με αποθαρρύνεις; Τι σου έκανα; Το παιδί είναι ένα βιβλίο κι ένα τριαντάφυλλο! Γιατί το μάδησες; Γιατί το έσκισες έτσι;

Ποτέ δε νοιάστηκες πραγματικά. Ήμουν ακόμη μικρό παιδί όταν έκλεινα τα μάτια και ονειρευόμουνα ότι βρισκόμουνα σε μια ευτυχισμένη οικογένεια, ένα κορίτσι όμορφο και περιποιημένο με μια μαμά που το αγκαλιάζει συνέχεια και το αγαπάει σαν τη ζωή της, το συμβουλεύει και το προσέχει, και θέλει μόνο το καλό του! Μια μητέρα που να του ζητάει να της τα λέει όλα γιατί αυτή έχει λύσεις… Αυτή θα του δώσει τη σωστή απάντηση. Αυτή που το αγαπάει πιο πολύ από όλους και θέλει αποκλειστικά και μόνο το καλό του.

Περνάνε τα χρόνια, βλέπω γυναίκες δεμένες με τις κόρες τους χωρίς μυστικά, χωρίς φόβο και πόνο, μόνο αγάπη, και μέσα μου σπαράζω φριχτά. Δεν ζηλεύω, απλώς θα ήθελα να είχα κάτι παρόμοιο. Και φοβάμαι, ακόμα σε φοβάμαι τόσο πολύ ρε μαμά!

Δήμητρα Χαρίτου

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Το ονομά μου είναι Χαρίτου Δήμητρα ή αλλιώς Μιμή! Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1982. Έχω τελειώσει την γυμναστική Ακαδημία Αθηνών. Εργάζομαι στην Εθνική τράπεζα της Ελλάδος και μιλάω αγγλικά, ιταλικά και ελληνική νοηματική γλώσσα. Παίζω μπάσκετ απο το 1990 και συνεχίζω στην ομάδα της Αγίας Παρασκευής. Αγαπω τα ταξίδια, το καλο φαγητό, το διάβασμα και το spinning.
Θέλω χαμογελαστούς ανθρώπους κοντά μου και ακολουθώ το “να χαίρεσαι κάθε στιγμή σαν να είναι μοναδική γιατί η ζωή είναι μικρή”.
Βασική μου επιθυμία είναι, όταν θα γίνω μάνα, να καταφέρω να δημιουργήσω έναν άνθρωπο με αρχές, αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση, ευγένεια, ανιδιοτέλεια, με σεβασμό στον συνάνθρωπο, όπως έμαθαν και εμένα. Μπαίνοντας στην παρέα σας, θα σας ξαναθυμίσω τα ανέμελα χρόνια της ζωής σας, με τις ΑΛΛΕΣ ομορφιές της ζωής, όπου η μόνη σας έννοια ηταν…που θα πάτε για φαγητό, οχι τι θα μαγειρέψετε…που θα πάτε για ποτό, οχι τι ώρα θα πάτε για ύπνο…που θα πάτε ταξίδι με τον έρωτά σας και οχι με τα μπιμπερό σας..Θα είμαι λοιπόν δίπλα σας προσεγγίζοντας τα πράγματα απο το βλέμμα μιάς μη μαμάς ,ακόμη!!!