Μοναχικός ταξιδιώτης…

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Είμαι μοναχική ταξιδιώτης… μου αρέσει να ταξιδεύω μόνη. Απολαμβάνω το χρόνο με τον εαυτό μου μέσα στα μεταφορικά μέσα, ειδικά μέσα στο αεροπλάνο. Έχω την ευκαιρία να βρεθώ ενώπιος ενωπίω με τον ίδιο μου τον εαυτό. Να σκεφτώ τα “πεπραγμένα” να “προγραμματίσω” τα μελλούμενα. Ο χρόνος με τον εαυτό μου μέσα στο αεροπλάνο είναι κατά κύριο λόγο “φαντασιακός”… είναι η στιγμή που δίνω χώρο στη  φαντασία μου. Καλπάζει. Οργιάζει. Φαντάζομαι όλα όσα θα ήθελα να κάνω, όλα όσα θα μου άρεσε να συμβούν ή να εξαλειφθούν από τη ζωή μου. Βλέπω αγνώστους γύρω μου και φαντάζομαι τη δική τους ζωή, τις δικές τους στιγμές.

Κυρίως μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου. Να υποκλέπτω συζητήσεις. Ακούω τα όνειρα, τις απογοητεύσεις των άλλων, για την καθημερινότητα, για τις στιγμές τους. Οι άνθρωποι έτσι όπως είναι έγκλειστοι μέσα σε ένα αεροπλάνο αισθάνονται σαν εγκλωβισμένοι… και κάπως έτσι γεννάται η ανάγκη να μοιραστούν από τα πιο ανούσια, στα πιο ουσιώδη. Από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα.

Και εγώ ανοίγω τα αυτιά μου και τα μάτια μου. Τα μάτια μου δίνουν τροφή στη φαντασία μου. Φαντάζομαι τις ζωές των άλλων. Ειδικά αυτών που όπως εγώ ταξιδεύουν μόνοι, σιωπηλοί, κλεισμένοι στον εαυτό τους.

Τα αυτιά μου δίνουν τροφή για σκέψη. Όπως προχτές που γυρνούσα από τη Θεσσαλονίκη και άκουγα τη συζήτηση μιας ακμαιότατης, νεότατης και διαυγούς γιαγιάς με την εγγόνα της σε πρώϊμη εφηβεία.

Ζήλεψα… Τη σχέση τους, την πολιτισμένη τους κουβέντα, την όρεξη της γιαγιάς, τη λατρεία της εγγονής προς την γηραιά γυναίκα. Σκέφτηκα ότι εγώ δεν θα έχω ποτέ – κατά πάσα πιθανότητα – αυτή τη σχέση με τα εγγόνια μου. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνεις κάνοντας μεγάλος παιδιά… χορταίνεις τη ζωή σου, μειώνεις τις πιθανότητες να χορτάσεις τα εγγόνια σου.

Και με αυτές τις σκέψεις έβαλα τα ακουστικά μου και η φωνή μιας μεγάλης κυρίας, της μοναδικής Billie Holiday ήχησε στα αυτιά μου γεμίζοντας με συναίσθημα και ένα χαμόγελο καρφώθηκε στα χείλη μου γιατί για ακόμη μια φορά η φαντασία μου κάλπασε: με φαντάστηκα εκεί μαζί με τα εγγόνια μου να μοιραζόμαστε γνώσεις, απόψεις, μουσικές, βιβλία, αποφθέγματα, ιστορίες….

[lyte id=”De_xthmIUO8” /]

Αμαλία Κυπαρίσση

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Mητέρα 2 παιδιών, της Παυλίνας και του Αχιλλέα, θέλω να “αιχμαλωτίσω” με λέξεις και εικόνες τις στιγμές που περνάνε γρήγορα… Ταξιδιάρα, gourmet, λάτρης του καλού κρασιού, yogini, βιβλιοφάγος. Αγαπώ το θέατρο, το σινεμά, την ιστορία, τις ιστορίες και τις περιπλανήσεις. Μικρές ή μεγάλες ανακαλύψεις μου φτιάχνουν την ημέρα. Για μένα η ομορφιά της ζωής βρίσκεται στις μικρές απολαύσεις, στις συγκινήσεις, στις στιγμές, στις μεγάλες χαρές αλλά και στις βαθιές απογοητεύσεις…