Μοναχικός ταξιδιώτης…

Αμαλίας pick

Είμαι μοναχική ταξιδιώτης… μου αρέσει να ταξιδεύω μόνη. Απολαμβάνω το χρόνο με τον εαυτό μου μέσα στα μεταφορικά μέσα, ειδικά μέσα στο αεροπλάνο. Έχω την ευκαιρία να βρεθώ ενώπιος ενωπίω με τον ίδιο μου τον εαυτό. Να σκεφτώ τα “πεπραγμένα” να “προγραμματίσω” τα μελλούμενα. Ο χρόνος με τον εαυτό μου μέσα στο αεροπλάνο είναι κατά κύριο λόγο “φαντασιακός”… είναι η στιγμή που δίνω χώρο στη  φαντασία μου. Καλπάζει. Οργιάζει. Φαντάζομαι όλα όσα θα ήθελα να κάνω, όλα όσα θα μου άρεσε να συμβούν ή να εξαλειφθούν από τη ζωή μου. Βλέπω αγνώστους γύρω μου και φαντάζομαι τη δική τους ζωή, τις δικές τους στιγμές.

Κυρίως μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου. Να υποκλέπτω συζητήσεις. Ακούω τα όνειρα, τις απογοητεύσεις των άλλων, για την καθημερινότητα, για τις στιγμές τους. Οι άνθρωποι έτσι όπως είναι έγκλειστοι μέσα σε ένα αεροπλάνο αισθάνονται σαν εγκλωβισμένοι… και κάπως έτσι γεννάται η ανάγκη να μοιραστούν από τα πιο ανούσια, στα πιο ουσιώδη. Από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα.

Και εγώ ανοίγω τα αυτιά μου και τα μάτια μου. Τα μάτια μου δίνουν τροφή στη φαντασία μου. Φαντάζομαι τις ζωές των άλλων. Ειδικά αυτών που όπως εγώ ταξιδεύουν μόνοι, σιωπηλοί, κλεισμένοι στον εαυτό τους.

Τα αυτιά μου δίνουν τροφή για σκέψη. Όπως προχτές που γυρνούσα από τη Θεσσαλονίκη και άκουγα τη συζήτηση μιας ακμαιότατης, νεότατης και διαυγούς γιαγιάς με την εγγόνα της σε πρώϊμη εφηβεία.

Ζήλεψα… Τη σχέση τους, την πολιτισμένη τους κουβέντα, την όρεξη της γιαγιάς, τη λατρεία της εγγονής προς την γηραιά γυναίκα. Σκέφτηκα ότι εγώ δεν θα έχω ποτέ – κατά πάσα πιθανότητα – αυτή τη σχέση με τα εγγόνια μου. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνεις κάνοντας μεγάλος παιδιά… χορταίνεις τη ζωή σου, μειώνεις τις πιθανότητες να χορτάσεις τα εγγόνια σου.

Και με αυτές τις σκέψεις έβαλα τα ακουστικά μου και η φωνή μιας μεγάλης κυρίας, της μοναδικής Billie Holiday ήχησε στα αυτιά μου γεμίζοντας με συναίσθημα και ένα χαμόγελο καρφώθηκε στα χείλη μου γιατί για ακόμη μια φορά η φαντασία μου κάλπασε: με φαντάστηκα εκεί μαζί με τα εγγόνια μου να μοιραζόμαστε γνώσεις, απόψεις, μουσικές, βιβλία, αποφθέγματα, ιστορίες….

[lyte id=”De_xthmIUO8” /]

Αμαλία Κυπαρίσση
Αμαλία Κυπαρίσση
Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES

MORE EDITOR'S ARTICLES

Ευτυχισμένο σπίτι αυτό που βρίσκονται ενωμένα η κούνια του παιδιού και η πολυθρόνα της γιαγιάς

Ευτυχισμένο σπίτι αυτό που βρίσκονται ενωμένα η κούνια του παιδιού και η πολυθρόνα της γιαγιάς

Η έκθεση Van Gogh Alive στο Μέγαρο Μουσικής και μια βόλτα στο Κουκάκι

Η έκθεση Van Gogh Alive στο Μέγαρο Μουσικής και μια βόλτα στο Κουκάκι

3 λόγοι για να δείτε τις “Μικρές Κυρίες” στο θέατρο Χυτήριο

3 λόγοι για να δείτε τις “Μικρές Κυρίες” στο θέατρο Χυτήριο

Απόδραση στην Ορεινή Αρκαδία

Απόδραση στην Ορεινή Αρκαδία

Θέλεις να γνωρίσεις τη bio πλευρά της ζωής;

Θέλεις να γνωρίσεις τη bio πλευρά της ζωής;

Στο Λάιμ bistro ο βιγκανισμός γίνεται  υψηλή γευσιγνωστική εμπειρία

Στο Λάιμ bistro ο βιγκανισμός γίνεται υψηλή γευσιγνωστική εμπειρία

Ο κουραμπιές Γιεσγιές ή αλλιώς αγάπα τον εαυτό σου

Ο κουραμπιές Γιεσγιές ή αλλιώς αγάπα τον εαυτό σου

Kids Fair Collection: Δυό μαμάδες έβαλαν σκοπό να ντύσουν όλα τα παιδιά με καινούργια ρούχα

Kids Fair Collection: Δυό μαμάδες έβαλαν σκοπό να ντύσουν όλα τα παιδιά με καινούργια ρούχα

Μια σαραντάρα ίσον δύο εικοσάρες;

Μια σαραντάρα ίσον δύο εικοσάρες;