Live & let live ή αλλιώς αφήστε με ήσυχη

By  |  0 Comments
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

To παρακάτω άρθρο είμαι εγώ! Γιατί συμφωνώ τόσο μαζί της… γιατί είμαι τόσο έτσι και εγώ (πλην του βρισίματος για το οποίο δεν ηθικολογώ απλώς δεν το συνηθίζω!)… γιατί η ζωή περνάει και εννοείται ότι κόντρα στην κοινή πεποίθηση που θέλει “καλή μαμά να είναι μόνο η αφοσιωμένη και αφοσιωμένη είναι εκείνη που δεν πίνει, δεν ξενυχτάει, δεν βρίζει (μη γελάτε, έχω ακούσει σχόλια και για αυτό) και δεν πηγαίνει ταξίδια παρά μόνο αν έχει διασφαλίσει ότι το περιβάλλον θα είναι ευνοϊκό για τα παιδιά”… Το ίδιο θέμα έχω με διαφορετικό τρόπο αναπτύξει και εγώ όταν έγραψα την ιστορία της φανταστικής Μαρίας ιδωμένο από δύο διαφορετικές οπτικές σκοπιές… αυτό το “Θα βγαίνω, θα πίνω και λόγο δεν θα δίνω” αναφέρεται ακριβώς σε όλους αυτούς τους ηθικολόγους που με μεγάλη ευκολία κρίνουν & κατακρίνουν… YOLO… Ζούμε μόνο μια φορά, ας τη ζήσουμε καλά!

Η ώρα είναι περίπου οκτώ όταν αρχίζω να κατευθύνομαι προς τον μεγάλο καθρέφτη της τουαλέτας με το πολύ μικρό τσαντάκι με τα τρία καλλυντικά – αυστηρά τρία γιατί είμαι ανίκανη να βάλω οτιδήποτε άλλο και μία μικρή χτένα που της λείπουν τα μισά δόντια.  Ετοιμάζομαι να φύγω από το γραφείο και να πάω να συναντήσω δύο φίλες μου για ποτό, χωρίς κανένα “σοβαρό” λόγο εκτός από το ότι έχω να βγω έξι μέρες και αυτό είναι μάλλον αρκετό.
Από κάπου από το βάθος ακούγεται αντρική φωνή με γέλιο:
– Πάλι θα βγεις; Τα παιδιά τί θα τα κάνεις, μόνα τους θα μείνουν βραδιάτικα; Mάνα είσαι εσύ;
Είναι ο φίλος μου ο Τάκης που με κοροϊδεύει.
Το γιατί με κοροϊδεύει όμως είναι το θέμα.
Παρόμοιες ατάκες μπορεί να έχω ακούσει πριν τρεις εβδομάδες, πριν τρεις μήνες, πριν τρία χρόνια *three is the magic number* από συναδέλφους, από γνωστούς, από παντελώς αγνώστους που αισθάνθηκαν την ανάγκη να πουν τη χαζομάρα τους για να σπάσει – υποτίθεται – ο πάγος.  Με τον Τάκη το έχουμε συζητήσει κάποιες φορές και αυτό που μας έχει απομείνει είναι να κάνουμε πλάκα.  Ως πότε όμως; Και πρέπει να κάνουμε πλάκα στην πραγματικότητα; Νομίζω πως με τους δικούς μου, ναι πρέπει, απλά και μόνο επειδή αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου παρόλο που γνωρίζω ότι στην πανελλήνια κλίμακα βαθμολόγησης της παναγίας και αδιαιρέτου μητρότητας, μάλλον δεν θα σκοράρω και πολύ ψηλά.

Για να πάρεις καλή βαθμολογία εκεί θεωρώ ότι τα πράγματα είναι πάνω κάτω συγκεκριμένα.  Θέλει περίτρανες αποδείξεις αφοσίωσης που κυρίως μετρώνται με τις ώρες και τρανταχτές θυσίες τύπου κοιμήθηκα μετά τα μεσάνυχτα για να βράσω μπρόκολο επειδή βοηθά να καθαρίσει τους πνεύμονες από βλαβερά βακτήρια (γκούγκλαρα), θέλει φωτογραφίες με καρδούλες, κορώνες, λουλούδια, αποστήθιση και αντιστοιχία όλων των παιδικών εμβολίων με τις αντίστοιχες ηλικίες – ασθένειες και εμφανή σημάδια κούρασης από την υπερπροσπάθεια τελειότητας στο σπίτι, στη δουλειά, στη συζυγική ζωή.  Για να μην παρεξηγηθώ, και επειδή παίζει να είμαι η μόνη που δεν έχω κοροϊδέψει τα γνωστά group μαμάδων στο facebook, η μομφή εδώ δεν είναι για τις μαμάδες που γουστάρουν τη ζωή τους έτσι ακριβώς όπως είναι, αλλά για όλους τους υπόλοιπους που το 2015 πιστεύουν ακόμα ότι καλή μαμά είναι μόνο η αφοσιωμένη και αφοσιωμένη είναι εκείνη που δεν πίνει, δεν ξενυχτάει, δεν βρίζει (μη γελάτε, έχω ακούσει σχόλια και για αυτό) και δεν πηγαίνει ταξίδια παρά μόνο αν έχει διασφαλίσει ότι το περιβάλλον θα είναι ευνοϊκό για τα παιδιά.  Που είναι πάντα μικρά και πάντα θα χρειάζονται ζακέτα, ας μην κοροϊδευόμαστε.
Αν νομίζετε ότι τσιτώνω τις καταστάσεις και σιγά μωρέ, ποιος σκέφτεται πια έτσι, και αυτό θα το δεχτώ για πέντε (πήγα να γράψω τρία) δευτερόλεπτα, με την προϋπόθεση ότι θα μπορέσετε και εσείς να βγείτε λίγο από τη φούσκα που λέγεται εκατό γνωστοί που βγαίνουν στο κέντρο της Αθήνας, φυσικά έχουν gay φίλους ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΝΑ ΦΙΛΙΟΥΝΤΑΙ και εννοείται ότι βαριούνται ακόμα και να συζητήσουν για την 30χρονη φίλη τους που βγαίνει και κάνει random sex επειδή το καταδιασκεδάζει.  Εκατό βαριά είναι, δεν είναι παραπάνω.
Έξω από αυτή τη φούσκα λοιπόν, οι μαμάδες ακόμα κρίνονται για τις επιλογές τους όταν αυτές δεν συμβαδίζουν με την εικόνα που έχει για εκείνες ο κάθε τυχάρπαστος που είτε έχει φτιάξει οικογένεια με το μοτίβο που διδάχθηκε από τους προγόνους του, ή δεν έχει φτιάξει τίποτα γιατί αναλώνει τη ζωή του στο να κριτικάρει όλους τους υπόλοιπους επειδή φοβάται ακόμα και τη σκιά του.

Με βάση αυτά τα αδιάσειστα κριτήρια λοιπόν, εγώ έχω κατηγορηθεί γιατί βγαίνω.  Γιατί βγαίνω με άντρες.  Γιατί πίνω.  Γιατί καμια φορά πίνω πολύ.  Γιατί γυρίζω αργά το βράδυ.  Γιατί βρίζω και λέω αρχίδια εκατό φορές την ημέρα.  Λέω και μουνί.  Γιατί δεν κοιμίζω τα παιδιά μου εφτά φορές την εβδομάδα.  Γιατί δεν μαγειρεύω.  Γιατί βαριέμαι τις συζητήσεις για παιδιά.  Γιατί δεν έχω πρήξει τα βυζιά της δασκάλας να της τα κάνω όσα της Ντόλυ Πάρτον.  Γιατί δεν διαβάζω τον γιο μου.  Γιατί ο γιος μου είναι τόσο έξυπνος με τόσο αδιάφορη μάνα.  Γιατί έχω γυναίκα να με βοηθάει δύο φορές την εβδομάδα.  Γιατί έχω σύζυγο που με στηρίζει τόσο πολύ και με αγαπάει κιόλας ο ηλίθιος.

Δεν θέλω κανείς να ασχοληθεί με το τί και αν κάνουμε κάτι καλά, αλλά ήρθε η ώρα να σταματήσετε να πυροβολείτε έτσι απερίσκεπτα κάθε γυναίκα που τρελαμένη μέσα στην καθημερινότητά της διεκδικεί πάνω από όλα, αρκετές φορές, να βάζει τον εαυτό της σε πρώτο πλάνο.

Την επόμενη φορά που θα θέλετε να πετάξετε μια πικρόχολη εξυπναδούλα προτείνω να τη φυλάξετε για τον άντρα/μπαμπά του γραφείου που θα βγει για ποτό μετά τη δουλειά.  Προτείνω να του πείτε εκείνου “πού πας τέτοια ώρα ρε μαλάκα, στα παιδιά σου ποιος θα διαβάσει παραμύθι πριν πάνε για ύπνο”, να χαζογελάσετε σκεπτόμενοι πόσες θα πηδήξει και με ποιο τρόπο και αν δεν πνιγείτε σαν καπνιστής που ξυπνάει το πρωί μετά από κραιπάλη και δύο πακέτα τσιγάρα γιατί ο DJ έβαλε τραγούδι που του την θύμισε, το ξανασυζητάμε.
Τώρα, κάποιοι/ες μπορεί να έχετε συμπεράνει από αυτό το ποστ πως μητρότητα=αδιαφορία κ να έχετε χάσει όλο το θέμα, να έχετε απορήσει για την υπερβολή, να διαμαρτύρεστε μέσα σας για τα χοντροκομμένα σχόλια που μακάρι να τα σκεφτείτε δεύτερη φορά.

Αυτό είναι το καλό σενάριο, και όσο για το κακό, ξέρετε ότι πάντα θα βρουν χώρο οι ενοχές να ξεφορτώσουν.
πι.ες *οικουμενικό και για πάντα* LIVE AND LET LIVE.
Πηγή: not-just-mums.blogspot.gr

Αμαλία Κυπαρίσση

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Mητέρα 2 παιδιών, της Παυλίνας και του Αχιλλέα, θέλω να “αιχμαλωτίσω” με λέξεις και εικόνες τις στιγμές που περνάνε γρήγορα… Ταξιδιάρα, gourmet, λάτρης του καλού κρασιού, yogini, βιβλιοφάγος. Αγαπώ το θέατρο, το σινεμά, την ιστορία, τις ιστορίες και τις περιπλανήσεις. Μικρές ή μεγάλες ανακαλύψεις μου φτιάχνουν την ημέρα. Για μένα η ομορφιά της ζωής βρίσκεται στις μικρές απολαύσεις, στις συγκινήσεις, στις στιγμές, στις μεγάλες χαρές αλλά και στις βαθιές απογοητεύσεις…