H 84χρονη Edith Macefield που αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της για 1εκ. δολάρια!

Παιδιά

Τα τελευταία δέκα χρόνια έχω δεί παρέα με τα παιδιά μου όλες τις παιδικές ταινίες που κυκλοφορούν!!

Ναι το ομολογώ, η αγαπημένη μου είναι το UP ειδικά με την μουσική της ταινίας έχω ρίξει πολύ κλάμα κι ας σας φαίνεται γελοίο να κλαίς σε μια παιδική ταινία παρέα με τα παιδιά σου…

Όταν διάβασα την ιστορία της Edith και ότι αυτή ήταν η αφορμή για την ταινία,ήθελα πάρα πολύ να την μοιραστώ μαζί σας .Η σημασία του να εμμένουμε σε πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά για εμάς ήταν το ιδανικό της και η Edith φώτισε το δρόμο αβίαστα…Πόσο ουσιαστική είναι αυτή η εμμονή…..

Το βιντεάκι το αφιερώνω σε όσους δε ντρέπονται να κλάψουν, ακόμα και σε μια παιδική ταινία με τα πιτσιρίκια να κοιτούν απορημένα!

Όταν μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία θέλησε το 2006 να χτίσει ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο στο Seattle των ΗΠΑ, κανείς δεν θα περίμενε πως η 84χρονη τότε Edith Macefield θα ήταν το μοναδικό τους εμπόδιο. Της ζητήθηκε επανειλημμένως να πουλήσει το σπίτι της και μάλιστα έναντι ενός διόλου ευκαταφρόνητου χρηματικού ποσού μα η ίδια αρνιόταν πεισματικά. Δεν αλλαξε γνώμη ακόμη κι όταν της προσφέρανε 1εκ. δολάρια!

«Δεν θέλω να φύγω. Δεν χρειάζομαι τα χρήματα, δεν σημαίνουν τίποτα», δήλωνε με ήρεμη βεβαιότητα η Edith. Τίποτα και κανένας δεν μπορεί να εξαγοράσει το χώρο που γέννησε τις αναμνήσεις της. «Η μητέρα μου πέθανε εδώ, σε αυτόν εδώ τον καναπέ» συνέχισε. Η Edith Macefield μετακόμισε μόνιμα από την Αγγλία που ζούσε στην Αμερική για να φροντίσει την μητέρα της όταν αρρώστησε και στάθηκε στο πλευρό της μέχρι το τέλος. Τίποτα δεν μπορούσε να την απομακρύνει από την εστία της, από τη φωλιά των νοσταλγικών της εικόνων.

Η πεισματική της άρνηση την κατέστησε τοπική ηρωίδα στην ευρύτερη περιοχή και στη συνέχεια η φήμη της πήρε τεράστιες διαστάσεις. Η υπερασπίστρια της πραγματικής αξίας που θα έπρεπε να έχουν τα υλικά αγαθά στη ζωή μας ήταν αυτό που λένε οι νέοι «τυπάρα» και αυτό που λένε οι μεγαλύτεροι «φιλοσοφημένη εστέτ». Όταν τελικά κέρδισε την πολυπόθητη μάχη, οι εργασίες του εμπορικού κένρου ξεκίνησαν κάνοντας φρικτό θόρυβο. Εκείνη δυνάμωνε την τηλεόραση και δήλωσε «Έχω ζήσει τον Β Παγκόσμιο. Ο θόρυβος δεν με ενοχλεί, θα τελειώσουν μια μέρα».

Η Edith έγινε σύμβολο ανεξαρτησίας, αποτέλεσε έμνευση ακόμη και για ταινία (το film Up), έγινε tattoo, σύνθημα και σημείο αναφοράς για όλο τον κόσμο. Η σημασία του να εμμένουμε σε πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά για εμάς ήταν το ιδανικό της και η Edith φώτισε το δρόμο αβίαστα…

Κατά την περίοδο της κατασκευής η Edith γνωρίστηκε με τον εργολάβο Barry Martin και ανέπτυξαν μια φιλική σχέση. Όταν το 2008 η ηλικιωμένη διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας, ο Barry την στήριξε σαν γιος της. Την πήγαινε στους γιατρούς, φρόντιζε για την υγιεινή της και ήταν δίπλα της μέχρι το τέλος. Έφυγε στα 86 της, στο σπίτι της, στον ίδιο καναπέ που είχε φύγει κι η μητέρα της, όπως ακριβώς ήθελε και διεκδίκησε. Το σπίτι κληρονόμησε ο Barry.

Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη
Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη
Το σώμα λέει αυτό που δεν μπορούν να πουν οι λέξεις
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES