Τα παιδιά με στραβισμό βιώνουν τον ρατσισμό..

By  |  1 Comment
Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Ήδη από την ηλικία των έξι ετών τα παιδιά με στραβισμό βιώνουν τον ρατσισμό, καθώς έχουν ελάχιστες πιθανότητες να προσκληθούν σε πάρτι γενεθλίων, συγκριτικά συνομηλίκους τους, σύμφωνα με ελβετική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο British Journal of Ophthalmology.

Ερευνητές από το Νοσοκομείο του Σέιντ Γκάλλεν έδειξαν σε 100 παιδιά, 3-12 ετών, φωτογραφίες διδύμων, όπου το ένα έπασχε από στραβισμό και το άλλο παιδί όχι, και τα ρώτησαν με ποιο εκ των δύο θα ήθελα να εορτάσουν τα γενέθλιά τους.

Τα μεγαλύτερα παιδιά κατ’ επανάληψη επέλεξαν το δίδυμο χωρίς στραβισμό.

Η πάθηση είναι αρκετά συχνή καθώς επηρεάζει ένα στα 20 παιδιά. Επειδή τα μάτια έχουν διαφορετική εστίαση, ο εγκέφαλος του ατόμου με στραβισμό δεν μαθαίνει να χρησιμοποιεί και τα δύο μάτια για να εστιάσει σε ένα σημείο ή αντικείμενο. Αν το ένα μάτι είναι το κυρίαρχο, ο εγκέφαλο καταστέλλει την εικόνα από το αδύναμο μάτι και έτσι ο έλεγχος του τελευταίου είναι κακός.

Ο στραβισμός συνήθως εκδηλώνεται την πρώτη τριετία της ζωής του ανθρώπου, αν και μπορεί να εμφανιστεί και αργότερα. Πάντως ο εντοπισμός της πάθησης μπορεί να γίνει και εντός ολίγων εβδομάδων από τη γέννηση του παιδιού.

Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα με στραβισμό είναι πιθανότερο να πέσουν θύματα κακομεταχείρισης, αλλά η παρούσα έρευνα έρχεται να ορίσει την ηλικία κατά την οποία γίνεται εμφανής αυτή η διαφοροποίηση.

Ενώ τα παιδιά κάτω των έξι ετών δεν έκαναν διακρίσεις μεταξύ των διδύμων με στραβισμό ή χωρίς, τα μισά εξάχρονα και οκτάχρονα παρατηρούσαν την διαφορά.

Η πλειοψηφία των παιδιών 6-12 ετών που είδαν τέσσερις ομάδες φωτογραφιών διδύμων, δεν επέλεξαν καμιά φορά παιδί με στραβισμό.
Οι ερευνητές λοιπόν προτείνουν την διόρθωση του προβλήματος πριν την ηλικία των έξι ετών, ώστε να προληφθούν οι αρνητικές κοινωνικές συνέπειες για το παιδί.

health.in.gr

Βάσω Στασινού-Νικοπολίδη

Μοιραστείτε αυτό άρθρο αν σας άρεσε.

Απο το παρκέ του γηπέδου στο παρκέ του σπιτιού μου…. Με τον Γιάννη και τα δίδυμα Γιώργο και Μαριτίνα έχω καταφέρει να συνεχίσω να αθλούμαι καθημερινά. Κάνω πρωταθλητισμό στη ζωή παρέα με τον άντρα μου τον Αντώνη που υπεραγαπώ. Μου αρέσει να μαθαίνω καινούργια πράγματα και προσπαθώ να προσαρμόζομαι παντού. Το μότο μου είναι “‘Ολα καλά θα πάνε, όλα θα γίνουν…”

  • Catherine

    Άντε, για να νιώσουμε λίγο καλύτερα… το αδύναμο μάτι κοιτάζει προς το “τρίτο μάτι”.
    Συνήθως αυτά τα παιδιά -λένε- έχουν φοβερή φαντασία! 🙂