Mommy, η ταινία που όλοι συζητούν

Ωρα Για Θεατρο

Τις τελευταίες ημέρες ακούω παντού για αυτή την ταινία. Ο Χρήστος Μήτσης γράφει για την παθιασμένη, άνιση, θαρραλέα, αλλά και αυτάρεσκα επιτηδευμένη ιστορία ενηλικίωσης στην σελίδα athinorama.gr.

Η μητέρα μιας δυσλειτουργικής οικογένειας κι ενός προβληματικού αγοριού αποτελεί κυρίαρχη φιγούρα στο έργο του Ντολάν, το οποίο ξεκίνησε με το… εύγλωττο «Σκότωσα τη Μητέρα μου» το 2009.

Στο «Mommy» συναντάμε την παραλλαγή μιας δυναμικής χήρας που προσπαθεί να μεγαλώσει μόνη της τον υπερκινητικό και συχνά βίαιο 15χρονο γιο της, ο οποίος τη φτάνει διαρκώς στα όριά της. Μια νεοφερμένη γειτόνισσα θα προσφερθεί να βοηθήσει, αλλάζοντας δραστικά την εύθραυστη οικογενειακή ισορροπία σε ένα τυπικό ντολανικό χρονικό επώδυνης, τρυφερής και παθιασμένης ενηλικίωσης.
Ένα δράμα που αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες λίγο γραφικά, αλλά με γνήσιο ενδιαφέρον, πολλά θέματα­-ταμπού με λυτρωτικό χιούμορ και τον θεατή σαν ένα αφελές πεντάχρονο που θα εκστασιαστεί από τον καταιγισμό των ταχυδακτυλουργικών αφηγηματικών του τρικ, ανάμεσα στα οποία ένας «λοξός» συνδυασμός από πιασάρικα χιτάκια (Λάνα ντελ Ρέι, Oasis, Σελίν Ντιόν, Beck αλλά και Αντρέα Μποτσέλι ) κι ένα εντελώς τετράγωνο κάδρο (περίπου το μισό της οθόνης ), το οποίο αυξομειώνεται κατά τη συναισθηματική βούληση του πρωταγωνιστή!

Το τρέιλερ της ταινίας:

[lyte id=”d7rtSqI0ZeA” /]

Βιβή Μπασινά
Βιβή Μπασινά
Γιατί να κλαίμε όταν μπορούμε να γελάμε;
ABOUT EDITOR ALL ARTICLES